Przygody z Johnem Dee

Muszę dziś wyjechać z rana na pół dnia, w związku z tym nie mogę napisać notki. Podrzucam Wam więc tekst Edwarda Kniażyckiego, z najnowszego numeru Szkoły Nawigatorów, który opowiada o jego przygodach z Dżonem Di

 

Jeżeli chodzi o Johna Dee od początku przypuszczałem, że jest on postacią znacznie ważniejszą niż wynikałoby to z ustalonego dlań wizerunku maga i okultysty. Swego czasu nadarzyła się sposobność by owe przypuszczenie zweryfikować w oparciu o biografię Dee. Biografię tę jednak musiałem najpierw wybrać i zakupić. Poszukiwania takowej na amazon.com prowadziły głównie w obszary duchowości okultystycznej, magii, duchów i kombinacji powyższych, co tylko uświadamiało mi jak pozycjonowana jest osoba tego doradcy Elżbiety I ale też nie ułatwiało wyboru. Po dłuższych poszukiwaniach zdecydowałem się na książkę autorstwa Benjamina Woolley’a – miała kilka pozytywnych i zarazem sensownych recenzji, a krytyczna zarzucała jej traktowanie po macoszemu okultyzmu.

Przyznaję, że poza życiorysem interesowała mnie szczególnie myśl polityczna Johna Dee. W tej materii biografia służył tylko tytułami manuskryptów Dee, co gorsza rzekomo zaginionych. Mnie zaintrygował przede wszystkim jeden: „Britanici Imperii Limites”. Poszukiwania w Internecie zdawały się jednak potwierdzać zaginięcie – raptem kilka wyników wyszukiwania, żadnych wzmianek o zasobie bibliotecznym o takim tytule. Dostrzegłem co prawda książkę o podobnym tytule – „The Limits of the British Empire”, lecz wśród autorów (Abeles i MacMillan) nie było Johna Dee, ponadto nakład był już wyczerpany. Byłbym może odpuścił sobie poszukiwania, przypadek zrządził jednak inaczej.

Kupiłem wtedy godną polecenia książkę Williama H. Shermana. Sherman, profesor języka angielskiego na University of Maryland, zajmuje się naukowo analizą przypisów i komentarzy pojawiających się na marginesach dawnych manuskryptów i foliałów. Dee zwrócił jego uwagę jako wyjątkowo aktywny czytelnik. W efekcie tego poza książką poświęconą ogólnie komentarzom na kartach starych ksiąg, wydał osobną, dedykowaną tylko Dee. Co mnie zaskoczyło Sherman odnosi się tam również do owych rzekomo zaginionych manuskryptów. Nadmienię tutaj, że nawet oficjalny katalog dzieł Johna Dee wydany przez Uniwersytet w Cambridge nie zawiera części omawianych przez Shermana pozycji. Postanowiłem wtedy sprawdzić o czym traktuje „The Limits of the British Empire”, w nadziei, że książka ma jakiś związek z zaginionym manuskryptem. Odnalazłem ją w witrynie internetowej jakiegoś antykwariatu. Cena była zaporowa, nic jednak nie szkodziło zapytać o jej zawartość. Odpowiedzi niestety nie otrzymałem ponieważ książka zniknęła z oferty równolegle z wysłanym przeze mnie zapytaniem. Uznałem wówczas, że zbiegiem okoliczności ubiegł mnie kto inny, lepiej zorientowany w przedmiocie oferty. Mi pozostało szukać dalej.

Po kilku tygodniach dostrzegłem książkę na eBay’u, do tego nie jeden a kilka egzemplarzy. Cena znowu była dyskusyjna, nie szkodziło jednak zapytać o zawartość książki. W końcu kilka egzemplarzy gwarantowało możliwość spokojnego podjęcia decyzji. O ile poprzednim razem nie brałem pod uwagę magii, tym razem jednoczesne zniknięcie wszystkich egzemplarzy niszowej książki bardzo mnie zaabsorbowało. Nie muszę chyba przy tym wyjaśniać, że nie otrzymałem również żadnej odpowiedzi od sprzedawcy? Napisałem więc ponownie, zwracając uwagę, że czuję się dotknięty brakiem reakcji na moje pytanie o pewne szczegóły dotyczące tej rzadkiej i drogiej jak by nie było książki. Tym razem nadeszła lakoniczna odpowiedź: „Przykro nam ale nie mamy już żadnego egzemplarza”. Nie zrażony dopytałem kiedy mogę spodziewać się nowej dostawy. Odpowiedź była jeszcze bardziej zwięzła: „Przykro nam. Nigdy.”

Po dobrych kilku miesiącach, gdy wypatrzyłem książkę ponownie, zdecydowałem się już zaryzykować w ciemno. Opłaciło się – paczka, która nadeszła po pewnym czasie, zawierała troskliwie opakowaną książkę. Na twardej okładce widniało oczekiwane nazwisko, poniżej zaś informacja „Edited by Ken MacMillan with Jennifer Abeles”. Z przedmowy doczytałem, że wymienieni tam MacMillan i Abeles opracowali odnaleziony w 1976 roku manuskrypt Johna Dee. Reprint został wydany w roku 2004, po prawie trzydziestu latach od momentu gdy (nie wiadomo gdzie) odnaleziono tekst Dee.

W praktyce okazało się, że całość składa się z czterech dokumentów – dwóch krótkich, o mniejszym znaczeniu oraz dokumentów III i IV. Dokument IV i najobszerniejszy to poszukiwane „Britanici Imperii Limites”. Dokument III dotyczy praw Korony do wybranych obszarów i wysp całego świata. Stanowi on rodzaj memorandum wskazującego królowej obszary, które do Anglii prawnie należą, a nie wchodzą jeszcze w skład królestwa. Zawiera on też rodzaj apelu do królowej, o podjęcie kroków prawnych w celu odzyskania opisanych tam ziem i wysp. Ponieważ szczęśliwie objętość Dokumentu III czyni go zdatnym do zamieszczenia w Kwartalniku umieściłem tłumaczenie na końcu niniejszego artykułu.

Znaczenie obszerniejszy (69 stron) jest Dokument IV – „Britanici Imperii Limites”. Wymaga on dokładnego tłumaczenia, jednak dostrzegam i tu głęboką troskę Dee o los Korony. Przypadkiem jest to związane z podporządkowaniem sobie bądź przejęciem (czy też odzyskaniem) wybranych terytoriów – np. Kastylii i Leonu, jak czytam na jednej ze stron. Póki co jednak oswójmy się z Dokumentem III.

 

Zapraszam na stronęwww.coryllus.ploraz do sklepu Foto Mag przy stacji metra Stokłosy w Warszawie. Przypominam też, że 9 kwietnia w Gdańsku odbędzie się mój wieczór autorski, początek o 18.00, miejsce – biblioteka w budynku Manhattan. 24 kwietnia mam wieczór autorski w Białymstoku, a 25 kwietnia w Sokółce. 30 kwietnia, w Opolu, w sali braci Kowalczyków, ale nie wiem jeszcze o której godzinie, Toyah i ja będziemy uczestniczyć w debacie prezydenckiej. Wszystko będzie nagrywane i zapowiada się niezła zabawa.

23 maja planowane jest spotkanie w Częstochowie, wystąpimy ja i Tomek i będziemy gadać o komiksach, ale także trochę o polityce, bo organizatorzy obawiają się, że jak będzie o samych komiksach to ludzie nie przyjdą. No, nie wiem. Mnie się wydaje, że może by przyszli. A wy? Jak myślicie? Na 6 i 7 czerwca zaplanowaliśmy spotkania w Szwajcarii, w zamku w Rapperswilu i w Genewie. Okropnie się boję tej podróży, bo ja wiecie nie podróżuję, a muszę tam jechać samochodem, żeby zawieźć książki.

Na koniec jeszcze raz dołączam nagranie z wieczoru autorskiego w Dęblinie

 

http://www.youtube.com/watch?v=N9e7xCyDoFQ

 

No i nasze trailery.

https://www.youtube.com/watch?v=agpza8Ag5bA

https://www.youtube.com/watch?v=kJ7REL-ee4s