Ballada o działce i anielskim głosie - Polska Eurowizja 2025

Na scenie nie śpiewa już nikt z gitarą, 
Za kulisami kręcą — lecz nie kamerą. 
Zamiast mikrofonu — oświadczeń stos, 
Zamiast refrenu — „Nie wiedziałem, nie miałem, nie wziąłem, nie miałem nic wspólnego, proszę o głos”.

Reflektory miały rozświetlać sukces, 
A oślepiły układ — i to wskroś. 
Biznes, co miał grać w tle jak bas, 
Zagrał solo — i zgarnął wszystko na czas.

Tabloidy punktują jak jury z Berlina: 
„12 za dramat, 0 za mina”. 
Zamiast owacji — zawieszeń seria, 
Zamiast werdyktu — cisza, a nie histeria.

A w tle rozbrzmiewa głos z Eurowizji, 
Anielski, czysty — bez politycznej wizji. 
Kontrastuje ze zgiełkiem, co miał nieść kraj, 
Teraz brzmi jak aria: „Działkę tanio sprzedam”.

Bo to nie „The Tower” — tylko „The Transfer”, 
Ziemia za grosze, choć warta tyle co bankster. 
Refren: „Nie planowaliśmy, nie wiedzieliśmy”, 
Bridge: „Trybunał? My nic nie słyszeliśmy”.

Atmosfera jak przed finałem w TV, 
Czy sąd zaintonuje moll czy dur w CV? 
Czy będzie stanowczo, czy znów rozmycie, 
Jak w sprawie, gdzie 600 tys. euro grało życie?

Scena polityczna nie lubi reflektorów, 
Chyba że świecą na cudzych wyborów. 
Biznes z kulis wymknął się w biegu, 
Teraz gra pierwsze skrzypce — w medialnym szeregu.

A publiczność? Czeka. 
Na werdykt. Na nową piosenkę. 
Na kolejny akt. 
Bo w tej Eurowizji nie liczy się wokalistki głos — tylko pakt.

Ballada o działce i głosie powstała w tonacji moll. Jeśli ktoś się rozpoznał w tekście — to znaczy, że zna nuty. 

#Eurowizja #Polska2025 #satyra #ballada #działka #anielski Głos #biznes #polityka #oświadczenia #układ