Wycena naszej reprezentacji

Nie piszę tutaj o mundialu, bo mamy tu na potęgę korespondentów, pisze każdy, choćby i nie pisał co dzień. Pisze ten, kto o polityce zwykle pisze, więc ja moge odpocząć. Niejedno pióro lepsze od mojego, szczerze mówiąc. Skończą się mistrzostwa, hierarchia wróci do normy, to i ja sobie znowu do swojej futbolowej pisaniny wrócę. Na razie chyba nie czas.

Ciekawi mnie zawsze jedno. To, że zwykle dzieli się skórę na niedźwiedziu, przewiduje jakoś, tych skreśla, tamtych awansuje, pewniakami określa, to jednak wciąż jest futbol i nie wszystko jest oczywiste. Śmieszne rzeczy się rodzą. Śmieszy paradoks Niemców, którzy stroje nawiązujące kolorystyką do pamiętnych mundurów wymyślili, o czym nie omieszkały nam wszystkie media przypomnieć, tak nazwisk już nie dostosowali. Człowiek przez lata przywykł, a tu taki ambaras. Najbardziej niemiecko to ich trener wygląda, a dla mnie Niemiec wygląda niemiecko wtedy, jeśli pasuje do niemieckiego munduru.

Najlepsza rzecz: piszą o futbolu wszyscy. Pióro teraz ma się liczyć właśnie i liczba komentarzy chyba. Ja niszowym skrybą jestem, więc się wycofuję zawsze, bo tłumów nie lubię, ale nad jednym zastanawiam się do dziś. Jak Krzysztofa Leskiego sympatią na salonie darzę dużą, tak zachodzę w głowę, jak tu teraz wycenić naszą reprezentację. W końcu Słowacy mistrzów świata ograli.