Smakoszostwo

Proponuję dzisiaj nieco teorii. Mam w ręce książkę Fizjologia smaku, napisaną przez Anhelme Brillant-Saverina, francuskiego prawnika, znawcę kuchni i smakosza. Opublikował ją w 1825 r., na rok przed śmiercią. Polecam oczywiście lekturę "od deski do deski", sam natomiast wybrałem fragment, który pozwoli uzasadnić i doprecyzować nazwę tego gościnnego bloga.

Mianowicie, definiując na czym polega „smakoszostwo” Anhelme Brillant-Saverin pisze:

"Poszukajmy więc definicji i dojdźmy do porozumienia.

Smakoszostwo jest to namiętna, wyrozumowana i przyzwyczajeniem utwierdzona skłonność do przyznawania pierwszeństwa rzeczom dogadzającym smakowi.

Smakoszostwo jest wrogiem nadużycia: obżartuch i pijak tracą kontrolę nad sobą.

Przez smakoszostwo rozumiemy również upodobanie do łakoci, a więc do dań nieobfitych, lekkich, delikatnych, do konfitur, ciastek etc. Ta odmiana smakoszostwa jest dziedziną kobiet i mężczyzn do nich podobnych.

Pod jakimkolwiek względem będziemy rozpatrywać smakoszostwo, zasługuje ono tylko na pochwałę i zachętę.

Pod względem fizycznym jest ono rezultatem i dowodem doskonałego zdrowia organów trawiennych.

Pod względem moralnym jest utajonym poddaniem się woli Stwórcy, który nakazawszy nam jeść, abyśmy mogli żyć, dał nam dla zachęty apetyt, utwierdził go smakiem i wynagrodził przyjemnością.”

Pozdrawiam,

referent Bulzacki