Warto przypomnieć czas odbudowy

ze zniszczeń wojennych. Warszawa, jako Stolica Polski, była traktowana ze szczególnym okrucieństwem. Zgodnie z zamierzeniem ducha wojennego, Adolfa z wąsikiem, miało to być niewielkie miasteczko. Dlatego grupy inżynierów wojny gorliwie niszczyły zabudowę kilkusetletniego miasta.

Prace niszczenia rozpoczęto nalotami na symbol władzy – zamek królewski już w pierwszych dniach września. Wkrótce, po wejściu do miasta wojsk niemieckich. przystąpiono do rabunku polskich dzieł kultury mających świadczyć o potędze narodu niemieckiego.

Szczególnie intensywne działania burzenia miasta nastąpiły po upadku Powstania Warszawskiego w 1944 roku.

Po wyzwoleniu miasta doszło do powrotu mieszkańców a sprawą najwyższej wagi stała się odbudowa miasta ze zniszczeń wojennych. Dzisiaj już nikt nie przypomina sobie ogromu pracy, jaką włożono w odtworzenie obiektów o zabykowej wartości. Nawet Zamek Królewski przywrócono do dawnej świetności staraniem całego narodu polskiego. W latach 70. XX w. każde dziecko wpłacało kilka swoich złotówek na odudowę Zamku a specjalna skarbonka długo stała w miejscu dostępnym dla ofiarodawców.

Chciałbym przypomnieć też o symbolu odbudowywanej Warszawy, o poświęceniu się społeczeństwa polskiego w jego wzniesieniu, a tak wygląda to na wybranych dokumentach filmowych ówczesnych kronik wyświetlanych jeszcze w improwizowanych kinach objazdowych, Dzięki wkłądowi w You Tube możemy spojreć w przeszłość w dowolnym czasie i zastanowić się dzisiaj, co zrobiliśmy z pracą naszych już dziadków i pradziadków. Gdzie podziała się Ich ojczyzna, za którą oddawali życie.

http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=Nywz2XOgO30

342 160, 09.11.2011, 13.20