Wyzwolenie

Wyzwolenie

 

Wiersz jest dobrym medium dla wiatru historii

i w jego wersach idą przechodnie,

idzie tłum tłumny, rozkrzyczany, w euforii,

nocny pochód ulicami niosący pochodnie.

 

Wiersz jak granat eksplodujący, rozrywający formę,

z okrzykiem ulgi wolnego zrzucającego kajdany,

chociaż wypełnia sobą moją poetycką torbę,

nigdy całkiem nie będę jego władczym panem.

 

Z krzykiem wierci się, rośnie, aż strzeli wołaniem,

potem stanie się wolny, jak Feniks na niebie,

z popiołów progu , płonący, stworzony,

i poleci w świat gdzieś, gdzie będzie u siebie.

 

RobertzJamajki&StanKubik