1958 1962 (historia MŚ w Piłce Nożnej) odcinek 5

1958 1962 (historia MŚ w Piłce Nożnej) odcinek 5

Przełom lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.

Świat, po przeżytej traumie II Wojny, Korei, masakrze Węgier, wchodził wtedy w nowa erę: sputnik, Gagarin, rock'n roll, Marylin Monroe, Śniadanie u Tiffany'ego i Doktor No, Papież Jan XXIII, ale i Kryzys Kubański i początek amerykańskiej i sowieckiej konfrontacji w Wietnamie..

Świat stawał się inny. Te przemiany dotknęły i sport, który powoli ze Sztuki stawał się jeszcze jedną papką dla mas, niby egalitarny, a jednak przerobiony na narzędzie systemowe i ideologiczne. Plaga dopingu, którą zasygnalizowałem w poprzednim odcinku powoli opanowywała zarówno szlachetne niegdyś zmagania olimpijskie, jak i sporty zdominowane przez tak zwanych zawodowców, sportowców, którzy niby antyczni gladiatorzy, dostarczali emocji współczesnym plebejuszom, opłacani przez współczesnych patrycjuszy, którzy udając szlachetnych i honorowych Prezesów i Prezydentów stawali na czele wszystkich federacji sportowych.

Na tle tego ogólnego zamieszania obyczajowego pojawienie się piłkarskiej reprezentacji Brazylii z Pele, grającej nowy futbol, oparty na ustawieniu zawodników w systemie 4-2-4, czyli „brasilianie”, było i jest określane, jako rewolucja w futbolu.

Do początku lat 50. większość zespołów europejskich i północnoamerykańskich grało wymyślonym przed wojną przez menedżera Arsenalu Londyn Herberta Chapmana systemem WM. Zwiastunem rewolucji futbolowej było opracowanie przez trenera narodowej jedenastki Paragwaju Manuela Fleitasa Solicha całkiem nowej doktryny gry, która pozwoliła zdobyć jego drużynie w roku 1953 mistrzostwo Ameryki Południowej. Inne opracowania podają, że pierwsza systemem 4-2-4 zaczęła grać, prowadzona przez Gustava Sebesa, reprezentacja Węgier, lecz ponieważ potem przejęli ten sposób gry Brazylijczycy, to pierwsza teoria wydaje się być bliższa prawdy.

Na czym w praktyce polegała różnica między starym WM i brasilianą?

Otóż przy porównaniu ustawienia graczy w systemie WM i systemie 4-2-4 widać wyraźnie, że w systemie brazylijskim zniknęli zupełnie łącznicy. Zamiast czterech linii w „WM” (obrona – pomoc – łącznicy – trójka napadu) powstały trzy linie (obrona – pomocnicy – napastnicy). W związku ze zmianą rozmieszczenia poszczególnych linii zmieniły się ich funkcje, obowiązki i taktyka gry. Dodam jeszcze, ze ten system bal na wskroś ofensywny i wręcz stworzony nie tylko dla Brazylijczyków, ale był to system mentalnie kompatybilny z latynoskim sposobem pojmowania fenomenu gry w piłkę nożną..

W 1956 roku do Europy na towarzyski mecz z Anglią przyjechała Brazylia. Mimo iż na Wembley przegrała 2:4, to od tej pory zaczęła występować w ustawieniu 4-2-4. Dwa lata później na mundialu 1958 selekcjoner "canarinhos" Vicente Feola, wielki orędownik nowego systemu gry, poprowadził Brazylijczyków do zwycięstwa w turnieju, a 4-2-4 nazwane zostało brasilianą..

1958

Po wybraniu Szwecji na gospodarza Mistrzostw Świata FIFA w 1958 roku zadecydowała, że Mistrzostwa Świata będą się odbywały naprzemiennie w Europie i Ameryce. Była to decyzja o tyle zrozumiała, ze oparta o przesłanki historyczno – polityczne. Pozostałe federacje sytuowane były albo na obszarach geograficznych już wtedy nazywanych „trzecim światem”, gdzie upadał porządek kolonialny, a nowo powstające państwa były w fazie tworzenia porządku doktrynalnego, konstytucyjnego i infrastruktury. Nie były one przeważnie zdolne do sponsorowania narodowych federacji sportowych, krotko mówiąc były to państwa biedne, jak owe Indie, które nie miały pieniędzy na zakup botów piłkarskich. Inne przyczyny, to słaba popularyzacja futbolu w tym czasie na terenie bogatego kontynentu, jakim była Ameryka Północna.

W eliminacjach do tego turnieju wystartowało 56 państw, ale tylko w strefie europejskiej polityka nie zmąciła rozgrywek sportowych i mecze grupowe rozegrano bez komplikacji. Natomiast (dla przykładu) po dosyć kuriozalnych protestach i odmowach gry w strefie Azji, eliminacje wygrał Izrael. Jednak FIFA zadecydowała wreszcie, ze niemożliwe jest, żeby do finałów awansowała reprezentacja, która nie rozegrała ani jednego meczu i Izrael w meczach barażowych z losowo wybraną drugą w swojej grupie eliminacyjnej Walią przegrał i nie zakwalifikował się do turnieju głównego – pojechała Walia. Właśnie do tych mistrzostw w komplecie awansowały silne drużyny z Wielkiej Brytanii, które w eliminacjach do poprzednich turniejów grały niesłusznie w jednej grupie i teraz rozstawione osobno utwierdziły wszystkich w tym, ze są ogólnie mocnymi zespołami, przynajmniej jeśli chodzi o wyjście z fazy eliminacji do turnieju głównego.

W eliminacjach wzięła tez udział drużyna Polski, lecz choć już wtedy mieliśmy dosyć mocny zespól narodowy, to pech i geopolityczne losowanie sprawiło, ze trafiliśmy na mocniejszy od nas minimalnie zespól Związku Sowieckiego. W pierwszym meczu w Moskwie przegraliśmy z kretesem, potem był mecz rewanżowy w Chorzowie, dwie piękne bramki Gerarda Cieślika, niewyobrażalna wręcz radość z pokonania Ruskich. Trochę abstrahując od tego momentu, to ja osobiście przeżyłem podobna radość, gdy polscy hokeiści zwyciężyli na Mistrzostwach Świata w Katowicach Sowietów 3 – 2..

wracając do futbolu, to ówczesny regulamin eliminacji nie brał pod uwagę różnicy bramek w dwóch spotkaniach i dlatego rozegrano jeszcze mecz barażowy w „neutralnym” Lipsku i niestety przegraliśmy 0 – 2, tym samym odpadając z walki w turnieju głównym..

VI Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 1958 roku zostały rozegrane w Szwecji w dniach 8-29 czerwca.

Mecze rozgrywano na 12 stadionach. Udział wzięło 16 drużyn, z trzech Konfederacji, rozegrano 35 meczy, w których strzelono 126 bramek (3,6 bramki na mecz). Mecze obejrzało 919 580 widzów.

Faza grupowa

Reprezentacje narodowe, które się zakwalifikowały zostały podzielone na 4 grupy po 4 zespoły. Rozgrywali mecze każdy z każdym. Za wygraną dostawali 2 punkty, za remis 1, za przegraną 0. Jeśli drużyny z miejsc 2 i 3 miały po tyle samo punktów rozgrywały baraż o awans do ćwierćfinałów. Z ćwierćfinałów wygrane zespoły przechodziły dalej do półfinałów, przegrane odpadały. Wygrane zespoły z półfinałów wchodziły do finału, a przegrane rozgrywały mecz o 3. miejsce.

Grupa A

Zespół	M	W	R	P	Br+	Br−	Śr	Pkt
RFN	3	1	2	0	7	5	1,40	4
Irlandia Północna	3	1	1	1	4	5	0,80	3
Czechosłowacja	3	1	1	1	8	4	2,00	3
Argentyna	3	1	0	2	5	10	0,50	2

8 czerwca 1958 19:00	RFN	3:1 (2:1)	Argentyna	Malmö Stadion, Malmö
Rahn 32' 79' Seeler 40'	raport	Corbatta 2'	Widzów: 32 tys. Sędzia: Leafe (Anglia)

8 czerwca 1958
19:00

RFN

3:1

(2:1)

Argentyna

Malmö Stadion, Malmö

Rahn 32' 79'
Seeler 40'

Zespół	M	W	R	P	Br+	Br−	Śr	Pkt
Francja	3	2	0	1	11	7	1.57	4
Jugosławia	3	1	2	0	7	6	1.17	4
Paragwaj	3	1	1	1	9	12	0.75	3
Szkocja	3	0	1	2	4	6	0.67	1

Zespół	M	W	R	P	Br+	Br−	Śr	Pkt
Szwecja	3	2	1	0	5	1	5.00	5
Walia	3	0	3	0	2	2	1.00	3
Węgry	3	1	1	1	6	3	2.00	3
Meksyk	3	0	1	2	1	8	0.13	1

Zespół	M	W	R	P	Br+	Br−	Śr	Pkt
Brazylia	3	2	1	0	5	0		5
ZSRR	3	1	1	1	4	4	1.00	3
Anglia	3	0	3	0	4	4	1.00	3
Austria	3	0	1	2	2	7	0.28	1

Zespół	M	W	R	P	Br+	Br-	Śr	Pkt
ZSRR	3	2	1	0	8	5	1.60	5
Jugosławia	3	2	0	1	8	3	2.67	4
Urugwaj	3	1	0	2	4	6	0.67	2
Kolumbia	3	0	1	2	5	11	0.45	1

Grupa A

Baraż o awans

Grupa B

Grupa C

Baraż o awans

Grupa D

Baraż o awans

Ćwierćfinały

Półfinały

Mecz o trzecie miejsce

Finał

Grupa A

Grupa B

Grupa C

Grupa D

Ćwierćfinały

Półfinały

Mecz o 3. miejsce

Finał

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości

#Celebryci

#Zdrowie