Święty Lubin, biskup i patron miasta Chartres

 

                                      

 

Witraż z okna nawy w katedrze w Chartres przedstawiający życie świętego Lubina. Donatorami witrażu obok możnych feudałów i templariuszy była gildia winiarzy, której patronem był święty Lubin

 

Święty Lubin, biskup i patron miasta Chartres

 

Na 14 marca było kiedyś dniem Świętego Lubina, ale w wieku XVIII zniesiono to święto w sposób typowy dla biurokracji końca epoki, jako podobno niepopularne.
Znalazłem opis życia tego świętego na jednym z witraży nawy, w katedrze w Chartres, zaraz po oknie opisującym życie Noego, usytuowanym na lewo od słynnego Labiryntu.
Poszukałem wiadomości na temat świętego Lubina, którego legendarna historia życia została umieszczona w tak eksponowanym miejscu katedry.
Oto co znalazłem..

Święty Lubin urodził się w czasach króla Franków Clovisa, w końcu piątego wieku, w pobliżu Poitiers, w rodzinie rolniczej.

Dalej legenda opowiada, jak to podróżując razem z rodzicami spotkał mnicha Nouaillé, którego poproszono o napisanie pierwszych 8 liter alfabetu łacińskiego na pasie siedmioletniego Lubina. Tutaj wyjaśnienie owej dziwnej dla nas ceremonii. W czasach średniowiecznych siedmioletnie dziecko było uważane za na tyle rozumne, by mogło zostać poddane edukacji. Mamy więc opis tej inicjacji, jako genezę wieku pierwszoklasistów szkoły podstawowej.

Na marginesie, nie wiem czemu jakaś lewacka idea zmieniła ów próg wiekowy na lat sześć. Ale to inna historia.

Nauczywszy się czytać i pisać, zachęcony przez ojca i za jego pozwoleniem, wstąpił Lubin do pobliskiego opactwa, w którym został po pewnym czasie przyjęty w szeregi mnichów i dostąpił dość szybko funkcji Piwniczego. Według legendy cały czas, zwłaszcza w nocy, zasłaniając okno swojej celi, tak aby nie przeszkadzać we śnie braci, zgłębiał tajemnice Wiary.
Teraz już mniej mgły legendy, więcej potwierdzonych faktów historycznych.
Po ośmiu latach życia monastycznego, otrzymał, na podstawie opinii diakona Nileffus, pozwolenie na odwiedziny pustelnika Świętego Avitusa. Tam spotkał się diakonem Calais, który poradził mu, by nie skupiał się na kościele partykularnym, zwykłym, codziennym. Lubin zaczął od naśladowania św Avitusa w odnajdywaniu samotności wewnętrznej. Pustelnik poradził mu poczekać jakiś czas w klasztorze na powołanie boskie. Lubin jednak zrozumiał to przesłanie, jako namowę do aktywnego poszukiwania, w przestrzeni i czasie.

W ten sposób odwiedził klasztory w Leryn, w Javoux, a następnie zawędrował do Opactwa Ile - Barbe w pobliżu Lyonu , gdzie przebywał pięć lat.
W tym czasie w państwie Franków było w stanie wiecznej wojny. Walczono z naporem Arabów od południa i z chrześcijańskimi, równie jak Frankowie agresywnymi sąsiadami. Podczas jednaj z takich wojen, gdy syn Chlodwiga pokonał Burgundów, maruderzy z pokonanej armii najechali Opactwo Ile-Barbe, gdzie zamordowali prawie wszystkich mnichów. Ocalał tylko Lubin i pewien stary furtian. Byli torturowani przez rabusiów, którzy bezskutecznie usiłowali wydobyć z nich informacje o domniemanym Skarbie opactwa. Porzucono ich prawie martwych. Lubin odzyskawszy zdrowie, opuścił Lyon i region Eurphrone, porzucił świat tak okrutnej cywilizacji i dotarłszy do Świętego Avitusa, został jak on pustelnikiem zgłębiał tajemnice Wiary. Po śmierci św Avitusa (530 r.n.e.) żył Lubin dalej samotnie w pustelni w Lesie Montmirail na skraju Beauce i Maine, gdzie spędził następne pięć lat. Wszyscy świadomi wierni uznali go za następcę Świętego Avitusa, w poszukiwaniu wewnętrznej doskonałości.

Etherius, biskup Chartres, uznając świętość Lubina, dał mu święcenia na diakona i mianował Opatem klasztoru w Brou, tym samym święty Lubin zakończył życie pustelnicze. W 536 r.n.e., biskup Angers, święty Aubin, wezwał go do odwiedzenia świętego Cezarego z Arles.

Tak, na marginesie legendy pomieszanej z faktami historycznymi, to zwraca mnogość żyjących świętych w owym okresie.

Kontynuując opowieść..
Po śmierci biskupa Etherius (544r.n.e.), Święty Lubin wbrew swojej woli został obrany biskupem Chartres, za zgodą króla Childeberta. Ponieważ niektórzy stawiali mu zarzut robienia kariery, Lubin wzdragał się przed objęciem biskupstwa. Uciekając się do podstępu król poprosił listownie świętego o godne, osobiste wsparcie Episkopatu swą działalnością na miejscu. Lubin chętnie przyjął propozycje i gdy dotarł do Chartres, dowiedział się, że został wybrany biskupem. Protestował, ale mnisi powiedzieli mu, że jest spełnieniem ich proroczych snów, na takie dictum - ustąpił..
jako biskup, święty Lubin pełnił swoje obowiązki biskupie świadomie, nie tylko ograniczając się do przeprowadzenia nabożeństw w kościele katedralnym, ale i odwiedzając stale i systematycznie teren podległej mu diecezji.
Jeden z jego biografów, Francois Giry napisał o św Lubinie: "..zreformowany przez niego Kościół Katolicki ukrócił wiele nadużyć, które wkradły się wśród ówczesnego kleru i doprowadził do dokładnego przestrzegania przykazań Boga i Kościoła . We wszystkich tych przedsięwzięciach, które przyniosły mu chwalę widać było idee Świętego Avitusa..”
Ostatnie siedem lat życia św Lubina to długa choroba (rak skóry twarzy), która uniemożliwiła mu kontynuowanie wizyt duszpasterskich, a także uczestniczenie w Soborach w Orleanie (28 października 549) i w Paryżu (552 ).

W swoim czasie był opiekunem, jako święty winnic i winorośli, może dlatego obecność witrażu obok Noego, który również jest kojarzony obok potopu właśnie z winoroślą.

Nie przytoczyłem przykładu cudu, z udziałem świętego Lubina ponieważ według mnie wielu świętych, a w ich liczbie i ten zasłużyło na panteon samym życiem doczesnym.

Zmarł 14 marca 557 r. i został pochowany w kościele Saint-Martin du Val, na obrzeżach Chartres.
W czasie wojen religijnych, hugenoci zbezcześcili jego grób, kości zostały spalone, a prochy rozrzucone na cztery wiatry.

Sanktuarium w katedrze w Chartres, gdzie trzymano jego zmumifikowaną głowę, zostało zniszczone przez rewolucjonistów w 1794 roku, ale relikwia została ukryta przez wiernych i uratowana, a następnie złożona w Kościele Saint-Nicolas de Blois.
Jednak kościół w Blois poświęcony mu spłonął w czasie pierwszej Wojny Światowej i tylko pozostała nazwa ulicy.

Święty Lubin jest jednym z wielu patronów miasta Chartres. Poza tym cztery miasta we Francji noszą jego imię: Saint-Lubin-de-Cravant (Eure-et-Loir) Saint-Lubin-de-la-Haye (Eure-et-Loir), Saint-Lubin-des-Joncherets (Eure-et-Loir) i Saint-Lubin-en-Vergonnois (Loir-et-Cher).

 

StanKubik&RobertzJamajki