Sprostowanie ostatniej notki

To będzie próba, bo nie wiem jak wyjdzie.

Po pierwsze - dziękuję Pannie Wodzianie, poniekąd, za nominację, komentującym za zainteresowanie.

Dlaczego powstał poprzedni wpis.

Studentem jestem i wcale się tego nie wstydzę. Piszę tu prawie rok i nie zaprzeczałem nigdy swojej "egzystencji". W ostatniej notce również nie zaprzeczyłem - zadałem tylko pytanie, "dlaczego blogerzy myslą, że jestem studentem". [Przysięgam, o nominacji nie wiedziałem]. Jestem przekonany, że jeśli miałbym inny nick i nie wpominałbym nic o studiach - reakcje niektórych na temat mojej osoby byłyby zupełnie inne.

Wyszło tak, jak przypuszczałem - szturm. Do pieca dołożyła jeszcze Panna Wodziana. I mimo zbiegu okoliczności - dobrze się stało. Nie powiedziałem, że nie jestem studentem, ale większość komentujących stwierdziła, że jestem kłamczuch. Skłamałem, że nie jestem - przyznaję się jawnie. W komentarzach zostałem wyśmiany - ok.

Nie chcę obrażać blogerów [tym bardziej tych, których komentarze zamieściłem - były one tylko narzędziem do "studenta, studiowania, akademika", itd.], ale są człeki na Ziemi - nie tylko wśród salonowiczów - którzy w żaden sposób nie liczą się ze zdaniem młodego człowieka. Młody się stara jak tylko może, ale nie jest w stanie nic wskórać, skoro otaczają go tylko negatywne opinie. Często mu nie wychodzi - za mało poznał zycia. Niejednemu dojrzałemu nie wychodzi. Mnie nie wychodzi, i to często. Ale się staram.

Poprzednia notka była, można powiedzieć, badaniem - jak zareagują blogerzy, jeśli napiszę w takim tonie. Kontrowersja się zrodziła odnośnie mojej osoby. Nie sądziłem, że aż taka. Ale skoro Panna Wodziana mnie dostrzegła...

Jeszcze raz:

Żadnego z blogerów nie chciałem obrazić. Jeśli obraziłem - szczerze przepraszam.

Studentem jestem.