POLiDyka zagraniczna...

Dzisiejsze wystąpienia Bronisława Komorowskiego i Marka Borowskiego to nie tyle dwugłos, co wzorcowy przykład śpiewu w kanonie (za wikipedią: technika polifoniczna, oparta na ścisłej imitacji). Uściśliły one nową definicje polityki zagranicznej, posuwając się o krok dalej od działań opozycji jakich świadkami byliśmy w dniach poprzedzających szczyt brukselski.

Borowski (w kwestii stanowiska Polski w sprawie rozszerzonego mechanizmu z Joaniny): "Jego utwardzanie i zaostrzanie nie leży w interesie Polski" a działania Prezydenta i premiera w tym zakresie są "niezgodnie z polskim interesem".

Komorowski: "Pan prezydent walczy o Joaninę, która jest warta, szczerze mówiąc, pietruszki. To jest walka o pietruszkę."

To spójna wypowiedź liderów opozycji w trakcie trwania szczytu lizbońskiego...

Czyżby intencją formułowania takiego przekazu było wzmacnianie polskiego stanowiska negocjacyjnego? To zapewne niesłychanie wysublimowane techniki dyplomatyczne nie do ogarnięcia dla byle dyplomatołków, którym przyjść mogłaby do głowy szalona myśl, że taka postawa opozycji nie tylko osłabia Polskę na szczycie, ale utrudnia nawet uzyskanie jakichkolwiek innych korzyści w zamian za ewentualną rezygnację z konsekwentnie stawianego publicznie postulatu, bo któż chciałby dać nam coś w zamian za rzecz, która nawet w naszej otwarcie wyrażanej opinii warta jest tyle co pietruszka ?

 

Tym sposobem w miejsce zagranicznej polityki, mamy POLiDykę.

Oto definicja:

POLiDyka - pojęcie wyrażające współcześnie destrukcyjne stanowiska i działania wobec własnego kraju, występujące także w dyskursie publicznym oraz w naukach społecznych pod przykrywką fałszywej troski i rzekomego interesu państwa (w istocie zaś doraźnej korzyści własnego środowiska); w rozumieniu potocznym oznacza: umiejętność sprawowania władzy nad świadomością publiczną poprzez szeroko zakrojone i długotrwałe działania medialne; zdolność mobilizowania członków podatnej na takie wpływy zbiorowości do wspólnego wysiłku na rzecz partykularnych celów wąskiej i uprzywilejowanej grupy społecznej, formacji politycznej, środowiska biznesowego i zyskiwania ich posłuchu dla własnej interpretacji; umiejętność skutecznej realizacji wyznaczonych celów marketingowych i propagandowych w podzielonym, zróżnicowanym ekonomicznie i kulturowo społeczeństwie.