11 listopada

Dla świata data 11 XI 1918 r. oznacza zawieszenie broni na froncie zachodnim i kapitulację Niemiec w Wielkiej Wojnie. Dla Polski jest to natomiast data odzyskania niepodległości. Nareszcie Polacy uzyskali swoją suwerenność o którą tak zaciekle walczyli przez cały wiek XIX. 
W kilkunastu tygodniach przed 11 listopada, w Polsce istniało wiele stronnictw i instytucji które tworzyły formę ośrodków władzy. 10 listopada do Polski powrócił Józef Piłsudski który był postrzegany przez szerokie środowiska jako niekwestionowany przywódca narodu, otoczony legendą czynu zbrojnego. To właśnie w Piłsudskim upatrywano człowieka który w obliczu anarchii stanie na czele nowego państwa polskiego. Rada Regencyjna podporządkowała się Józefowi Piłsudskiemu a następnie specjalnym dekretem z 11 listopada 1918 r. oddała mu naczelne dowództwo nad wojskiem. Wszystkie inne ośrodki władzy takie jak np. Tymczasowy rząd Ludowy Republiki Polskiej z Ignacym Daszyńskim jako premierem, oddały się do dyspozycji wodza. Piłsudski szybko przystąpił do tworzenia ogólnopolskiego rządu. Prowadził wiele rozmów z całą sceną polityczną wyłączając jedynie elementy radykalnej probolszewickiej lewicy (PPS-Lewica). 18 listopada zdołano powołać rzad ogólnopolski o charakterze ludowo-socjalistycznym z Jędrzejem Oraczewskim na czele. Lewica naciskała ażeby Piłsudski poszedł bardziej w kierunku socjalistycznych idei, ten jednak miał zupełnie inne plany. Piłsudski poszukiwał poparcia także wśród prawicy, chcąc zapewnić odradzającemu się państwu szeroką podstawę społeczną i polityczną. Piłsudski, w obliczu pewnych niesnasek politycznych dotyczących różnych wizji Polski, znany z ciętego języka powiedział: 

„Nie rozumiecie mojej sytuacji i całej sytuacji w ogóle. Nie chodzi o lewicę czy prawice, mam to w d… Nie jestem tu od lewicy i dla niej, jestem dla całości”. 

W pierwszych miesiącach wolnej Polski, najistotniejsza sprawą dla Piłsudskiego było także utworzenie armii polskiej. Był to niewątpliwie najważniejszy czynnik stabilizacji wewnętrznej który miał mieć decydujące znaczenie przy walce o granice terytorialne Polski. 

W dniach 10-11 listopada naród polski, nieraz represjonowany i niszczony, w pełni uświadomił sobie odzyskanie niepodległości. Wreszcie ów cel stał się osiągalny, po 123 latach przeciwstawiania się zaborcom. Walka wcześniejszych pokoleń nie poszła na marne. Prawnuki powstańców listopadowych i styczniowych doczekali się wreszcie niezwykłej chwili odrodzenia polskiej państwowości. Dla Polaków był to czas ogromnej radości i poczucia dumy. Wszyscy wychodzili na ulicę i świętowali wielki dzień. 

W dzisiejszej wolnej Polsce, 11 listopada jest świętem narodowym podczas którego odbywają się różne patriotyczne uroczystości. Trzeba jednak zaznaczyć iż w czasach II Rzeczpospolitej dopiero ustawą z kwietnia 1937 r. uchwalono 11 listopada dniem świąteczny. Obchody rocznicy odzyskania niepodległości w II RP odbyły się tym samym jedynie dwa razy w 1937 i 1938r. Wydarzenia związane z II wojną światową, a potem z podporządkowaniem naszego kraju pod radzieckie dominium, doprowadziły do zlikwidowania tego święta na 50 lat. Dopiero w trakcie obrad Okrągłego Stołu powrócono do tej idei. Narodowe Święto Niepodległości przywrócono, ustawą Sejmu z 21 lutego 1989 roku

Sebastian Szymański