Powstańcom Warszawy!
[…]
Dla was pieśń moja i łzy moje,
Zwyczajni, prości, nieogromni,
Kiedy na zgliszczach wróci życie,
Na narodowy święty grób,
Gdy kości będą zbierać z szańca,
Aby z nich dźwignąć pomnik sławy,
Niech na cmentarnej będzie płycie,
ten napis prosty, napis krwawy,
Tu leży Trup
Nieznanego Mieszkańca
Warszawy.
(Antoni Słonimski)
Dla pamięci tych właśnie Bohaterów należy domagać się szacunku nad ich grobami oraz powagi i skupienia, które świadczą o godności człowieczej wdzięczności i podziwu w imię najwyższych ideałów tej właśnie ludzkiej godności i wolności.
A jednak znaleźli się wandale uroczystości ku czci bohaterów Powstania Warszawskiego i choć mniej liczni niż w roku ubiegłym zhańbili się zachowaniem godnym motłochu, na które to określenie tak bardzo żachnęli się ci wszyscy, którym żadna świętość nie może przeszkodzić w okazji do okazania nienawiści przeciwnikom politycznym.
Do nich kieruje poniższe słowa:
Jak śmiecie w Dniu Powstańców Chwały,
Tych, co ofiarą życia zaświadczyli,
że Honor, Ojczyzna, Bóg i Naród,
To patriotyzm z polskich domów wyniesiony,
Ten patriotyzm, w którym żyli.
Wy, co niegodni tych przymiotów,
Chwilę zadumy zakłócacie,
Bez cienia wstydu i rozumu,
Bezczeszcząc święto Zmarłych chwały.
Jesteście zgrają zadymiarzy,
depczący Dni Pamięci święte,
Wiedzcie, że zachowania wasze
z patriotyzmu jest wyklęte!



Komentarze
Pokaż komentarze (2)