Fatum Rakowieckiej

 Ponad pół roku minęło od wybuchu Afery Hazardowej. Jak dotąd przyniosla ona ze sobą 2 ważne polityczne skutki: rezygnację Donalda Tuska z prezydentury oraz poważne osłabienie  pozycji politycznej Grzegorza Schetyny i rezygnację tegoż z szefowania MSWiA. Nad tym ostanim chciałby się dłużej zastanowić. Któryż to już bowiem mocny facet, który łamie sobie zęby na tym resorcie? Trudno oprzeć się wrażeniu, że gdzieś w gmachu przy ul. Batorego jest gilotyna, która obcina, nieraz znakomicie się zapowiadające, polityczne kariery.

We Francji więc reguła jest prosta. Ministrem SW zostaje polityk doświadczony, wcześniej sprawujący inne funkcje ministerialne. Szefowanie MSW jest odskocznią do innych stanowisk, w tym najwyższych w państwie.

Niemcy

 W bardzo stabilnych Niemczech minister SW to jeden z najbardziej prestiżowych urzędów. Sprawują go politycy najwyższej marki. Przypomnijmy, że kanclerz Schroeder pełnił wcześniej funkcję szefa MSW.
Nie przytaczając już przykładów przypomnijmy, że w Wielkiej Brytanii szefowanie MSW to zwykle odskocznia do dalszej kariery politycznej.
Może więc fatum MSW to przypadłość krajów nowej postkomunistycznej Europy?

Czechy

 Cóż, ani w Czechach, ani na Węgrzech nie potwierdza się fatum Rakowieckiej. Na 8 czeskich ministrów 2 zostało premierami, 1 kontynuował karierę prawniczą, 2 próbowało stworzyć własną partię, po początkowym powodzeniu nie udało się, 2 nie zrobiło większej kariery, 1 zbyt mało czasu upłynęło by ocenić.
Na Węgrzech 8 ministrów 2 zostało premierami, 1 marszałkiem sejmu, 2 próbowało stworzyć własne partie, 1 został liderem opozycji, 1 objął inne stanowisko ministerialne.

Spróbujmy teraz porównać kariery byłych ministrów spraw wewnętrznych we wszystkich omawianych krajach w latach 1989-2010

To co wyróżnia Polskę w tym zestawieniu, to przede wszystkim wysoka liczba ministrów,  wysoka liczba polityków, którzy w MSW, lub niedługo po ustąpieniu zakończyli karierę polityczną, oraz niska, w stosunku do liczby ministrów, ilość polityków, którzy osiągnęli stanowiska równorzędne lub wyższe. Mówiąc szczerze, urząd przy Batorego pomógł w karierze główie Millerowi, który został szefem SLD i Siemiątkowskiemu, który został szefem służb specjalnych (choć tu chyba bardziej ważący był patronat A. Kwaśniewskiego).  Stasiak zapewne osiągnąłby szefostwo kancelarii prezydenta bez względu na staż w MSW.

Spośród innych państw Polskę wyróznia też jeszcze coś innego połowa polskich ministrów SW utraciła to stanowisko skutkiem skandalu lub wewnątrzrządowego kryzysu. W żadnym z omawianych państw ta proporcja nie jest tak wielka, owszem tego typu rzeczy zdarzają się, raz, dwa razy w ciągu 20 lat.

Czym wytłumaczyć fatum Rakowieckiej? Nie mam pojęcia, na logikę i biorąc pod uwagę doświadczenia innych państw powinno być odwrotnie.

Tym bardziej, włodarze konkurencyjnego resortu siłowego, MON, brylują. 3 ubiega, bądź ubiegało się, o prezydenturę, jeden jest szefem BBN, inny szefem partii światłych i rozumnych, a jeszcze inny skutecznie sprawdzał się w biznesie.

PS

Przy artykule wykorzystałem materialy z Wikipedii oraz inspirację Pyzola.