Zbyt wielu, zbyt wiele, zbyt szybko

Sentencja na dziś wydumana przeze mnie przy porannej kawie brzmi:

Żyjemy w czasach gdy zbyt wielu ludzi chce zbyt wiele zbyt szybko.

Oto bowiem w dzisiejszym "Wall Street Journal Polska" - dodatku do "Dziennika" znalazłem przedruk ciekawego artykułu o niedawnej rzeźni jaka miała miejsce na specyficznym i dość hermetycznym rynku funduszy kwantytatywnych. Pisałem zresztą o tym w notce "masakra psycho-kwantowa".

Artykuł "Modele matematyczne poległy na Wall Street" polecam uwadze wszystkich giełdowych "byczków", podobnie jak świetny wpis "niezmienna ludzka natura" w blogu Grzegorza Zalewskiego.

Moim zdaniem to jest esencja problemu nadchodzącego kryzysu. Mamy tu opisane dwie główne składowe, które może nie leżą na jednej płaszczyźnie ale mimo wszysto występuje ich synergizm działania. Ten synergizm w bliższym lub dalszym terminie doprowadzi do potężnego ruchu "w dół".

Można to nazwać "syndromem szalupy ratunkowej" - gdy wielu chce zbyt wiele zbyt szybko to wszyscy mogą pójść na dno.

Chciwość, pycha, euforia nawet drobnych graczy w zestawieniu z pazernością i pychą gigantów rynku wspomaganych wyrafinowanymi, choć nie do końca sprawdzonymi technologiami i strategiami inwestycyjnymi ma jeden punkt wspólny. Jeden ale kluczowy: oderwanie od realiów.

Takim oderwaniem od realiów jest na przykład "napędzanie" giełdy pieniędzmi pochodzącymi z przymusowych składek emerytalnych. Szwaczka z Żyrardowa i profesor SGH są równoprawnymi, przymusowymi inwestorami Orlenu i KGHM'u. Za Atlantykiem sprawa ma się podobnie za sprawą pracowniczych programów emerytalnych. Nawet agonia Enronu i WorldCom'u, która sporą grupę pracowników tych koncernów w wieku przedemerytalnym pozostawiła z bezwartościowymi akcjami nie spowodowała większych zmian w tamtejszym systemie...

To oderwanie od życia coraz większych i większych grup dobrowolnych i przymusowych inwestorów kreuje Finansowego Golema, który nadejdzie i zmiecie fortuny, fortunki i drobne zaskórniaki na 'spokojną starość'...


Dzisiejszy "Parkiet" przynosi informację o tym, że także w Wielkiej Brytanii pojawiają się pierwsze symptomy kryzysu na rynku hipotecznym. Od 2005 roku liczba osób niewypłacalnych zwiększyła się czterokrotnie, a jak szacuje firma konsultingowa Grant Thornton szacuje, że zadłużenie Brytyjczyków osiągnęło poziom 1,345 biliona funtów (2,69 biliona dolarów) i przewyższa prognozowaną wartość produktu krajowego brutto na ten rok!

Zbyt wielu chciało zbyt wiele zbyt szybko... choć w sumie trudno się im przecież dziwić.

Nie byłbym sobą gdybym nie stwierdził, że według mnie opisana sytuacja to po części jednak tylko skutek - to nie jest przyczyna. Ludzie chcą zbyt wiele zbyt szybko bo dostrzegają, że panujący fiskalizm, interwencjonizm i etatyzm zabiera im zbyt szybko i zbyt wiele realnie wypracowanych pieniędzy.

No to się wydurniłem o poranku ;)) Ciao!

Przypisy:
# Fundusze inwestycyjne przyszłości - błąd w systemie - artykuł w Money.pl
# Oryginał artykułu z WSJ: How Market Turmoil Waylaid the 'Quants'
# Bardzo ciekawy blog Market Beat" na stronie WSJ.com