Trzeci numer Ideopolityki już dostępny!

ECAG/OBI

Na święta oddajemy w ręce Czytelników trzeci już numer półrocznika IDEOPOLITYKA, redagowanego przez, działający przy Europejskim Centrum Analiz Geopolitycznych, Ośrodek Badań Ideopolitycznych.Oto szczegóły...

 

Spis treści:

Jan Ciechanowicz,Co to jest filozofia kosmizmu?

Jarosław Tomasiewicz,Maoizm, polpotyzm, dengizm – trzy formy azjatyckiego marksizmu

Adam T. Witczak, Muzyka neofolk i martial industrial jako medium rewolucyjnego konserwatyzmu

Krzysztof Karczewski,Cywilizacja a religia jako główne kategorie metapolityczne według księdza Michała Poradowskiego

Radosław Domke, Polska w Układzie Warszawskim 1955–1991: wybrane aspekty geostrategiczne

Jan Grzegorzewski,Ku Czarnomorzu. Zarys bałtycko-czarnomorskiej dynamiki ludów

Pozycja do nabycia TUTAJ

 

OD REDAKCJI

Zapraszamy PT. Czytelników do lektury trzeciego zeszytu IDEOPOLITYKI.

Numer otwiera wprowadzenie do filozofii kosmizmu pióra prof. Jana Ciechanowicza. Ta holistyczna filozofia ujmuje człowieka (wraz ze wszystkimi jego wytworami) jako cząstkę Wszechświata, tworząc swe-go rodzaju „metateorię” dla różnorakich koncepcji determinizmu środowiskowego. Warto na marginesie kosmizmu wspomnieć o politycznych implikacjach tej filozofii – jak twierdzi Adam Pomorski w swej książce Duchowy proletariusz rosyjski kosmizm legitymizował ruchy i ustroje totalitarne . Artykuł Jarosława Tomasiewicza o azjatyckim marksizmie przenosi nas do następnego kręgu zagadnień: wtórnego oddziaływania historycznie ukształtowanej kultury na współczesną ideologię polityczną – autor wykazuje, że zachodni implant marksizmu mógł zrodzić bardzo różne owoce w zależności od tego, na jakim pod-łożu kulturowym się rozwinął.

Również Adam T. Witczak eksploruje problem wzajemnych koneksji kultury i polityki na przykładzie subkultury martial/folk. O ile subkultury same w sobie są interesującym fenomenem jako równocześnie po-chodna i oponent kultury masowej, to z ideopolitycznego punktu widzenia najciekawszym jest nasiąkanie subkultur ideologiami politycznymi – A. T. Witczak zajmuje się tu rewolucyjnym konserwatyzmem, którego elitaryzm znakomicie współbrzmi z awangardową muzyką. W kolejnym tekście Krzysztof Karczewski prezentuje koncepcje ks. Michała Poradowskiego, który – kontynuując polską szkołę „teorii cywilizacyj” F. Konecznego – szuka metapolitycznego fundamentu cywilizacji w religii. Jednak kręgi cywilizacyjne nie stanowią jedynej determinanty polityki międzynarodowej – nie mniejszy wpływ wywiera geopolityka i ideologia. Radosław Domke w swym studium roli Polski w Układzie Warszawskim analizuje funkcjonowanie bloku militarnego oparte-go na kryterium ideologicznym.

Warto wreszcie pochylić się nad tekstem Jana Grzegorzewskiego „Ku Czarnomorzu” (1919), umieszczonym w dziale „Archiwum polskiej myśli ideopolitycznej”. Nie jest tu istotna merytoryczna wartość artykułu, ścisłość przytaczanych w nim danych geograficznych, historycznych, ekologicznych i religioznawczych – stulecie, które upłynęło od napisania tekstu negatywnie zweryfikowało szereg zawartych w nim tez. Publikacja Grzegorzewskiego jest jednak interesująca ze względu na wykorzystanie naukowej (głównie etnologicznej) narracji dla konstruowania programu politycznego. Na ile etnohistoryczne rozważania inspirowały, a na ile tylko wtórnie uzasadniały program ekspansji „ku czarnomorzu” – jest już kwestią drugorzędną.

Redakcja

Pozycja do nabycia TUTAJ