Kamil Gołaś
Nowe myślenie było właściwie konglomeratem idei i wizji odnoszących się do sytuacji międzynarodowej. Punktem wyjścia było odrzucenie tezy o możliwości wygrania wojny jądrowej. Powodowało to z kolei odejście od używania potencjału militarnego jako środka do realizacji celów politycznych i ideologicznych. Tym samym nastąpiło odejście od postrzegania bezpieczeństwa w sposób jednowymiarowy – militarny, pojęcie to rozszerzono na czynniki polityczne, gospodarcze, ekologiczne, żywnościowe, czyli właściwie przywódcy radzieccy przyswoili sobie to co było już standardem w systemie wartości zachodnich.
W koncepcji obecne było również stwierdzenie, że wyścig zbrojeń nie tylko nie przyczynia się do utrwalenia pokoju w ramach równowagi strachu, ale wręcz grozi zwiększeniem ryzyka konfliktu światowego. Było ono tym ważniejsze dla sytuacji ZSRR, że nie miał on już siły rywalizować ze Stanami Zjednoczonymi w wyścigu zbrojeń, a używanie tego argumentu utrudniało władzom USA wykorzystywanie swojej przewagi w zbrojeniach.
Odrzucenie siły militarnej jako instrumentu w polityce doprowadziło do zmiany wizerunku państw zachodnich. Nie były już wrogiem, ale partnerem w rozmowach i współpracy. Wynikiem takiego podejścia było m.in. wycofanie wojsk z Afganistanu w 1988 roku, zatrzymanie wsparcia dla ruchów rewolucyjnych na świecie oraz ograniczenie liczby „doradców wojskowych” w różnych częściach świata.
Związana z tym była również teza o istnieniu globalnych współzależności między państwami, co implikowało przeświadczenie o niepodzielności bezpieczeństwa i konieczności pracy wszystkich państw na jego rzecz.
Tekst z portalu Geopolityka.net
Komentarze
Pokaż komentarze