Odp...cie się od UPR-u!

Nie będę linkował.  Kto przeglądał dyskusje w Salonie w ostatnich dniach, ten widział i wie, o co chodzi.  Te szlochy zawiedzionych kochanków, te biadolenia... pewnie czasem też pospolitych agentów wpływu.

Giertych?  A co mnie obchodzi Giertych?!  Mam wrażenie, że wielu "prawicowcom" nie robi większej różnicy np. 20 posłów LiD-u wte czy wewte, tylko zależy im, żeby nie wszedł Giertych ze swoją małą grupką pretorianów.  A mnie – że powtórzę oklepany tekst JKM – naprawdę nie zależy na tym, kto nie będzie realizował programu UPR.  Giertych może nie jest lepszy od innych, ale czy jest też gorszy? 

Jest BARDZO WAŻNE, żeby do sejmu weszło choć kilku posłów UPR.  Czekam na to od kilkunastu lat.  Potrzebny jest jakiś głos normalności.

Możliwości dla UPR były niby trzy: solo (wiadomo, źle), z LPR (wiadomo, źle – "bo Giertych"), z PiS-em.  Wierzycie, że to ostatnie doszłoby do skutku?  A jeśli tak, to upeerowcy mieliby ostatnie miejsca na listach.  Powtórka z Platformy?

To już może lepsza propozycja p. Artura Nicponia – Korwin się wycofuje z walki, deklaruje poparcie dla PiS-u, ale za obietnicę wkręcenia swoich ludzi do różnych think-tanków czy może nawet ministerstw.  Owszem, może i to ma sens, ale czy takie zagrania miewają miejsce w systemie partyjnym?  Czy to nie nadmierny idealizm liczyć, że partia się wycofa z wyborów "dla dobra kraju"?  Czy to też nie oszukiwanie jej członków (płacą składki, wolno im wymagać), którzy zapisali się do PARTII właśnie, czyli organizacji walczącej o przejęcie władzy?  Tak normalnie, a nie przez zakulisowe układziki?  (Pomijam rozważania, czy PiS by poszedł na taki układ.)

Sprawa nie jest oczywista.  Można mieć różne zdania.  Ale z kulturą trochę, ludzie.  Z większym zdziebo szacunkiem dla tego Korwina, na którym większość z Was (mówię do prawicowców), jak sądzę, się "wychowała", jeśli chodzi o myślenie o polityce i ustroju.