Siedem dziewcząt z Albatrosa, Tyś jedyna, Dziś pozostał mi po Tobie smutek - żal, Miałaś wtedy siedemnaście lat dziewczyno, W Augustowie pierwszy raz ujrzałem Cię. A na imię miałaś właśnie Beata, Piękne imię musisz przyznać, miła ma. Zabierałem Cię co dzień na fregatę, Byś miłością swą upajała mnie. Minął dzionek, słońce zaszło za jeziorem, I fregaty kontur ukrył się za mgłą, Na fregacie byliśmy wciąż sami, A na brzegu ktoś nucił piosnkę tę. Już od dawna Ciebie miła nie widziałem, Tak mi smutno jest bez Ciebie, tak mi źle, Lecz myślę, że kiedyś się spotkamy. W Augustowie, nad Neckiem, w białe dnie. Te wspomnienia w mej pamięci pozostaną, I na zawsze schowam w sercu je, Jestem Beatko zakochany, Pragnę z Tobą jeszcze spotkać się.
https://www.youtube.com/watch?v=AFWCFlccnoI
Komentarze
Pokaż komentarze (8)