Patrzę sobie na tę moją Ojczyznę w początkach XXI wieku oczyma zwykłej, przeciętnej Poki.Niemłodej już Polki.Trochę już przeżyłam, zobaczyłam, zrozumiałam. Chciałabym być obiektywna, ale wiem, że to mi się nie uda. Każdy z nas ma jakieś sympatie czy antypatie polityczne, w końcu każdy idąc do wyborów na kogoś głosuje. To co się dziś w polskiej polityce dzieje nie miało nigdy wcześniej miejsca. Pamiętam z dzieciństwa, że moi rodzice rozmawiali często o polityce ze swoimi przyjaciółmi, znajomymi, rodziną. Pamiętam jak się spierali, przekonywali wzajemnie do swoich racji- ale nigdy, przenigdy nie spotkałam się z tak wielką furią i nienawiścią do drugiego Polaka tylko dlatego, że ma inne poglądy polityczne, że popiera inną partię polityczną czy też inny wzorzec polityczny.Potem , w czasach mojej młodości pamiętam ten zryw wszystkich Polaków.Wszyscy chcieliśmy obalić "komunę" , wyobrażaliśmy sobie, że gdy tylko pogonimy"ruskich" to otworzy nam się kraj wszelkiej szczęśliwości, dobrobytu itp, itd. Takie mieliśmy marzenia, wyobrażenia o tej wolnej Polsce. Niestety, wielu Polaków do dziś ma takie pojęcie o wolności...Nie zastanawiano się wtedy nad tym, że aby coś mieć trzeba to zarobić .Dotyczy to nie tylko nas samych, naszych rodzin ale też całego państwa. Wielu myślało, że "państwo da"- da pracę, da zasiłki, da przywileje, da dobre(?) pensje a my nie będziemy musieli o nic się martwić, będziemy tylko brać, brać, brać...O ile w PRLu taki sposób myślenia był prawidłowy i skutecznie wtłaczany do młodych głów o tyle w dzisiejszych czasach gospodarki rynkowej już niekoniecznie.Dziś nie wystarczy siedzieć sobie na kanapie oczekując ,że państwo da- dziś trzeba zakasać rękawy i dać coś od siebie dla siebie i swojej rodziny.Ci co to wcześnie zrozumieli pozakładali własne, rodzinne lub inne firmy, rozkręcili własny biznes lub szukali dla siebie innego dobrego miejsca w tej nowej rzeczywistości. Inni natomiast czekali. Czekali na lepsze czasy,na przywódcę, który im powie co teraz robić, na czasy kiedy to państwo zacznie w końcu dawać. I tak czekając niektórzy doczekali starości , która zwykle przychodzi szybciej niż się tego spodziewamy.No i wtedy ożyły frustracje, niezadowolenie ze swojego życia, zazdrość, że sąsiad jest teraz bogaty a był takim samym biedakiem jak my itp. Partie polityczne, które jak grzyby po deszczu powstawały u nas po 80-tym roku szukając swojego elektoratu posługiwały się różnymi sztuczkami.Jedna skupiała wokół siebie ludzi, którzy za czasów "komuny" byli zadowoleni ze swojego życia , stali po właściwej "stronie mocy" , żyło im się dobrze i dostatnio.Ich dzieci i obecnie wnuki mogą tylko pozazdrościć dziadkom ich ówczesnego poziomu życia a dziś z powodu przegapienia odpowiedniego momentu w procesie transformacji zostali na bocznym torze.Albo dobrze wykorzystali lata transformacji i należą dziś do elity. I na tym elektoracie bazuje SLD. Druga grupa, to ci, którzy uwierzyli w siebie, bez kompleksów wchodzili w nowy, lepszy świat , poczuli się obywatelami świata, zabrali się ostro do pracy aby tworzyć lepszą, nowoczesną, silną Polskę dla przyszłych pokoleń- na tym elektoracie bazuje PO. No i trzecia grupa to ci, którzy czekali...- to elektorat PISu. To są trzy główne partie obecnie na scenie politycznej w Polsce widziane okiem zwykłej Polki.I wszystko byłoby ok gdyby nie metody jakimi jedna partia chce zniszczyć drugą.Brudne metody, bo oparte na emocjach ludzkich, ich łzach i nieszczęściu, na tragediach i śmierci. Jestem zwykłą Polką , chcę kochać i szanować wszystkich Polaków, wszystkich ludzi ale czasami nie potrafię...
Komentarze
Pokaż komentarze (9)