4 obserwujących
114 notek
115k odsłon
  695   0

Bitwa o Anglię. Gospodarka wojenna

Tak jak w Związku Sowieckim, także w Niemczech wprowadzono Plan 4-letni w celu zwiększenia produkcji zbrojeniowej. Skutek tego był taki, że w 1938 roku III Rzesza produkowała miesięcznie 5,4 tys. ton materiałów wybuchowych. Dużo to czy mało? W 1918 roku cesarskie Niemcy produkowały miesięcznie 13,6 tys. ton materiałów wybuchowych. Zbrojenia wymagały też ogromnych przydziałów stali, co Hitler obiecywał od listopada 1937 roku, ale miał problemy z wywiązaniem się z tej obietnicy. Wreszcie latem 1938 roku przeznaczono dla Wehrmachtu 36% produkowanej w Niemczech stali, co odbiło się na innych gałęziach przemysłu, ale było zgodne z doktryną państwa przygotowującego się do prowadzenia wojny przeciwko mocarstwom europejskim.

Minister finansów Rzeszy Schwerin von Krosigk wiedział, że państwa niemieckiego nie stać na prowadzenie tak rozbudowanego programu zbrojeniowego i już w marcu 1938 roku zaprzestał zadłużania się poprzez sprzedaż obligacji rządowych. Razem z prezesem Reichsbanku Schachtem uzgodnili, że wszelkie wydatki będą pokrywane z wpływów podatkowych. Zarówno Hitlera jak i Göringa, który był odpowiedzialny za Plan 4-letni, te uzgodnienia nie obchodziły. Jeszcze w tym samym roku tylko wojska lądowe otrzymały 5% dochodu narodowego, co było możliwe dzięki emisji krótkoterminowych bonów skarbowych.

Jedynym pozytywnym efektem tak prowadzonej polityki fiskalnej było zlikwidowanie bezrobocia. Na przykład w Berlinie w ostatnim kwartale 1938 roku urzędy pracy zarejestrowały 35 tys. bezrobotnych. Kwestią sporną było kogo w III Rzeszy uznawano za osobę bezrobotną, ponieważ z tych 35 tys. pracę mogło podjąć jedynie 6 tysięcy, z czego 2 tys. to byli wszelkiej maści artyści, czyli ludzie opłacający składki członkowskie w państwowej korporacji pracowników kultury. Urzędnicy skarżyli się, że próby nakłonienia takich osób do podjęcia regularnej pracy, kończyły się „wybuchami gniewu” i „zabierającymi czas narzekaniami”. Praca urzędnika urzędu pracy w żadnym systemie, nawet totalitarnym, do przyjemnych nie należy.

Na podstawie:

„Cena zniszczenia. Wzrost i załamanie nazistowskiej gospodarki” Adam Tooze, Napoleon V, 2017 

Lubię to! Skomentuj5 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura