typowa postawa wyuczonej bezradności:
- w tej sprawie nic się nie da zrobić-
miejscowy radny:-
w Sejmie nie ma klimatu do zajmowania się ta kwestią
- większość ludzi dotkniętych hałasem:
nie będę protestował bo to i tak nic nie da
- Ja protestowałem, zgłaszałem- na policje, Straz Miejską, lokalnym władzom
- byłem świadkiem w Sądzie
( spotkałem tam np. kobietę, która w trakcie imprezy Hałasu była w ciąży
i dla dobra dziecka musiał się na ten czas wynieść z domu; drżały szyby i ściany)
to musi być rozwiązane na szczeblu Państwa
niedawno wy/słałem do Sejmu( posłom różnych ugrupowań) projekt Ustawy
( AI robi go w kilka minut)
gdzie indziej potrafią:
Kluczowa różnica praktyczna
W USA mieszkaniec ma często bardziej konkretny punkt zaczepienia: „hałas przekracza warunki permitu”, „jest po 22:00”, „słychać poza property line”, „przekroczono dopuszczalne dB przy posesji”.
W Polsce mieszkaniec częściej musi wykazywać, że hałas narusza ogólne normy środowiskowe albo zakłóca spokój, podczas gdy organizator powołuje się na legalność imprezy.
Wniosek dla projektu polskiej regulacji
Z rozwiązań amerykańskich warto przejąć nie tyle jeden konkretny limit, ile konstrukcję decyzji/zezwolenia:
każda impreza z nagłośnieniem w parku powinna mieć warunki mierzalne z punktu widzenia mieszkańca: godzina zakończenia, maksymalny poziom dźwięku przy najbliższej zabudowie, limit słyszalności poza wyznaczonym obszarem, obowiązek pomiaru, osoba odpowiedzialna za natychmiastowe ściszenie oraz możliwość przerwania nagłośnienia przy naruszeniu warunków.
To jest największa przewaga wielu przepisów USA: skarga mieszkańca nie musi być filozoficznym sporem o „uciążliwość”, tylko może być sprawdzeniem, czy impreza łamie konkretne warunki lokalnego pozwolenia.
--
Przykłady lokalnych rozwiązań USA
W San Francisco przepisy o outdoor amplified sound są bardzo konkretne. Standardowo nagłośnienie zewnętrzne może działać nie wcześniej niż od 9:00 i nie później niż do 22:00, dźwięk nie może być „unreasonably loud, raucous, or jarring”, a jego głośność ma być kontrolowana tak, aby nie był słyszalny dalej niż 250 stóp od granicy terenu lub od obrzeża publiczności. Komisja może brać pod uwagę skargi, bliskość zabudowy mieszkaniowej, szkół, szpitali, bibliotek itd.; może też wymagać testu dźwięku przed rozpoczęciem działalności.
W Austin każde komercyjne albo niemieszkaniowe użycie nagłośnienia na zewnątrz wymaga pozwolenia. Dla terenów mieszkaniowych kodeks pozwala na nagłośnienie od 10:00 do 22:00 do 75 dB, a między 22:00 a 10:00 dźwięk nie może być słyszalny poza granicą posesji. Dla wydarzeń specjalnych, zwłaszcza powyżej 50 osób w nietypowej lokalizacji, sprawa idzie przez special event permit.
W Chicago regulacja jest jeszcze inna: na public way nie wolno używać nagłośnienia tak, aby było głośniejsze niż przeciętna rozmowa z odległości 100 stóp. W nocy, między 22:00 a 8:00, podobne ograniczenie dotyczy prywatnej przestrzeni otwartej liczonej od granicy posesji.
Ale jest wyjątek dla legalnych zgromadzeń, parad, imprez sportowych i outdoor special events w godzinach 8:00–22:00, o ile mają wymagane pozwolenie i działają zgodnie z nim
Komentarze
Pokaż komentarze