Komorowski krzywdzi Wajdę

Gdy myślę o Andrzeju Wajdzie stają mi przez oczyma poruszające obrazy - Zbyszek Cybulski nad płonącymi kieliszkami spirytusu⁽¹⁾, Jerzy Radziwiłowicz zeznający przed ubeckim sądem jak zamachnął się na Witka⁽²⁾, doprowadzony do ostateczności Piotr Fronczewski, czy fascynująca i groźna łódzka fabryka z przełomu wieków ⁽³⁾. Wracają z nostalgią, którą też umiał przepięknie sfilmować⁽⁴⁾. Wajda w PRL nie tylko nakręcił wiele dobrych i ważnych filmów. Był też skutecznym opozycjonistą. To on, nie Wałęsa, potrafił przechytrzać ubeków i cenzorów i w propagandowych pozornie obrazach przemycać wolność, której tak byliśmy głodni. Trzeba go uczciwie uznać za jednego z ojców polskiej demokracji. Jego specyficznie polskie kino przebiło się też chyba w pewnym stopniu do kultury światowej, o czym świadczy Oskar za całokształt twórczości.

Dlatego Wajda w pełni zasługuje na Order Orła Białego. Niestety prezydent Komorowski pośpieszył się z tym odznaczeniem. Wkrótce mamy rocznicę katastrofy smoleńskiej. Jak pięknie byłoby poczekać, aż stary mistrz pojedzie w tym dniu z kwiatami na Wawel, uklęknie po ludzku przed kryptą Lecha i Marii Kaczyńskich, a potem przeprosi miliony rodaków, których tak boleśnie zranił w tygodniu żałoby narodowej. Ilu ludzi (z obu stron konfliktu) wyleczyłby z nienawiści tym gestem. Jak pięknym świętem dla wszystkich Polaków byłoby odznaczenie go po takim zdarzeniu.

Niestety, wczoraj odznaczony został jeden z wciąż aktywnych generałów wojny polsko-polskiej. Order każe o sobie myśleć jako o zapłacie za brawurowe poprowadzenie „cmentarnych hien” do zwycięstwa nad rodzącymi się w pierwszych dniach po katastrofie „demonami polskiego patriotyzmu”. Zapłacie za dokonanie moralnej samo-destrukcji, która miała przekonać innych Polaków, że Lechowi Kaczyńskiemu wypada okazywać nienawiść również po jego tragicznej śmierci.

Z całego serca życzę Wajdzie, żeby jeszcze się z tej moralnej zapaści wydźwignął i chcę wierzyć, że to się kiedyś stanie. Niestety, wczorajszy order go od tego oddala.