Raport Kalisza – dwa efekty

Raport Kalisza pojawia się w najlepszym, zdaniem fachowców ⁽¹⁾, terminie z punktu widzenia wyborów. Efekt zostanie w świadomości i podświadomości wielu ludzi, a minie dostatecznie dużo czasu, żeby nie był jednoznacznie kojarzony z grą wyborczą. Dlatego narzuca się traktowanie tego wydarzenia w kategoriach wyborczej socjotechniki. Nieprawdopodobnie długa działalność komisji Kalisza również to potwierdza. Może bomba była szykowana na wybory prezydenckie, które miały być rok wcześniej, ale katastrofa smoleńska pokrzyżowała te plany i komisja musiała czekać rok dłużej. Wyborczą socjotechnikę bardzo dobrze rozumie sztab premiera, o czym świadczy jego dzisiejsza wypowiedź ^(2). Jej celem jest odcięcie się od gry wyborczej Blidą i obciążenie tym zarzutem wyłącznie SLD. To najkorzystniejsze rozwiązanie dla PO. Oczywiście wbrew słowom premiera członkowie komisji z PO będą wspierać i uwiarygodniać przekaz Kalisza, żeby całkiem nie przepadł i oba korzystne dla tej partii skutki mogły zostać osiągnięte.

Chciałbym jednak zwrócić uwagę na inny, długofalowy efekt raportu. Wnioski do Trybunału Stanu nie służą tylko bieżącej propagandzie wyborczej. Jest to jednoznaczne przeciwstawienie się walce z korupcją. Układ, którego podobno nigdy nie było, zamanifestował swoją siłę i bezkarność. Z podobną sytuacją mieliśmy do czynienia, gdy premier odwoływał szefa CBA. Kontrolowane wręczenia, podsłuchiwanie podejrzanych o korupcję polityków, mobilizowanie prokuratury i służb specjalnych do działań mogących dotknąć polityków, mają być niedopuszczalne. Kalisz walczy o całkowite wymazanie IVRP i powrót  do czasów sprzed afery Rywina.

1. http://tv.rp.pl/video/Wydarzenia,Kraj,Rozmowy/Janke-Mistewicz-Zdrajcy-kontra-faszysci
2. http://www.newsweek.pl/artykuly/sekcje/polska/krwawy-jastrzab-kalisz--tusk-o-raporcie-ws--blidy,78202,1