Migawka pierwsza. Zima 2005 r. Jednostajne, monotonne, surowe tło. Zimowa sceneria brzozowego zagajnika, biel pni i wszechobecny śnieg. W samym środku sylwetki dwóch mężczyzn w uniformach rosyjskiej milicji, spodnie z czerwonymi lampasami, na głowach szerokie czapy. Zwróceni en face – bardzo, bardzo blisko siebie – dłonie zdecydowanie poniżej lędźwi partnera. Spleceni w miłosnym, zmysłowym pocałunku.
Migawka druga. Czerwiec roku 1979. Czerń z bielą. Oficjalne spotkanie. Na drugim planie rząd eleganckich mężczyzn w garniturach. Na pierwszym – dwie męskie, siwowłose głowy. Dostojne. Przechylone i zwrócone przodem do siebie. Przymknięte z rozkoszy powieki. Rozchylone wargi starszego pana obejmują usta drugiego, który wpija się w nie równie namiętnie. Erich Honecker wita Leonida Breżniewa na uroczystości z okazji 30-lecia NRD.
Migawka trzecia. 13 czerwca Anno Domini 2010. Rockowy koncert, scena, podium. Sztafaż stanowi telebim w barwach narodowych i młodzi ludzie w jasnych koszulkach. W centrum zdjęcia – dwaj mężczyźni (jeden z wąsami). Luźne marynarki, rozpięte kołnierzyki. Przywarci ciałami. Zwrócone w stronę publiki twarze stykają się policzkami. Usta, cóż, niebezpiecznie blisko siebie. Pod spodem napis: „Zgoda buduje”.
A teraz quiz:
1. Która z opisanych fotografii jest elementem słynnej ekspozycji „Ars homo erotica”, otwartej niedawno w warszawskim Muzeum Narodowym, jako ogniwo ogólnonarodowego programu leczenia hetero-uzależnień przez sztukę?
2. Który z landszaftów ilustruje pierwsze wydanie (1782 r.) powieści Choderlosa de Laclosa, pt. „Les liaisons dangereuses” („Niebezpieczne związki”), w której obrażona wdowa, Markiza de Merteuil knuje z wicehrabią de Valmont skomplikowaną intrygę, by w jej efekcie pognębić Kawalera Danceny, który niegdyś… itd., itd.?
3. Który z portretów stanowi klasyczną alegorię polityki miłości? Dla ułatwienia: jej wizerunkiem – jako przeciwwagą wobec ideologii nienawiści i ksenofobii – szeroki obóz władzy proeuropejskiej, nowoczesnej i tolerancyjnej zamierza przyozdobić frontony budynków mieszczących główne instytucje państwowe.
Rozwiązanie konkursu nastąpi niebawem. Na zwycięzców czekają wielce atrakcyjne nagrody, w tym – już 4 lipca – możliwość wyboru pomiędzy lewicową Polską solidarną i równie lewicową Polską liberalną, a także szereg innych atrakcji.
Lojalnie ostrzega się, iż udział w turnieju skutkować może nieodwracalnym wypaczeniem wrażliwości estetycznej, za co organizator nie ponosi odpowiedzialności. Fundatorem nagród są sztaby wyborcze kandydatów na urząd Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej.
Kamil Łysik
Komentarze
Pokaż komentarze