Jan Bodakowski
Horror „Wampir” autorstwa narodowca Reymonta
13 listopada 1924 przyjaciel Romana Dmowskiego narodowiec Władysław Reymont otrzymał literacką Nagrodę Nobla za powieść "Chłopi".
Władysław Reymont urodził się 7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, a zmarł 5 grudnia 1925 w Warszawie. Był jednym z najwybitniejszych pisarzy polskich. Jego ojciec był organistą i osobą odpowiedzialną za administrację w parafii w Tuszynie. Matka pisarza wywodziła się z zubożałej szlachty.
Późniejszy pisarz był osobą niespokojnego ducha. Nie chciał marnować czasu w szkołach, ukończył tylko Warszawską Szkołę Niedzielno-Rzemieślniczą, uczył się na krawca, był aktorem w wędrownej trupie teatralnej, urzędnikiem niskiej rangi na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Z pisania utrzymywał się od czasu przybycia do Warszawy w 1894.
Był znajomym lidera polskich narodowców Romana Dmowskiego, z którym wspólnie działał w ruchu narodowym, o czym świadczy korespondencja pisarza. Dmowski na łamach „Przeglądu Wszechpolskiego” pozytywnie zrecenzował genialną powieść Reymonta „Ziemia obiecana”, doceniając bohaterów powieści jako ludzi aktywnych, nowoczesnych Polaków, zmieniających swoje życie i świat. Dmowski docenił też w ziemi obiecanej wyeksponowanie przez pisarza konfliktów rasowych i kulturalnych między Żydami a Polakami. Pierwotnie „Ziemia obiecana” ukazywała się na łamach, wydawanego we Lwowie, „Słowa Polskiego”, od 1902 roku organu prasowego nacjonalistycznego Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego w Galicji.
Dzięki odszkodowaniu za wypadek na kolej Reymont zyskał niezależność finansową i założył rodzinę. Już przed pierwszą wojną światową pisarz został działaczem nacjonalistycznej Ligi Narodowej Romana Dmowskiego. W II RP w 1925 związał się z prawicowym Polskim Stronnictwem Ludowym Piast Wincentego Witosa.
Ostatnią powieścią Reymonta był „Bunt”. Napisana przed powstaniem „Folwarku zwierzęcego” Orwella powieść opowiada o destruktywnej rewolucji zwierząt przeciwko ludziom. Charakter tej powieści jest ewidentnie antylewicowy – zgodnie ze schematem lewicowych rewolucji, tytułowy bunt rozpoczyna się hasłami równościowymi, nawołującymi do sprawiedliwości i powszechnego szczęścia, a doprowadza do ludobójstwa. W PRL powieść z racji na swoje antylewicowe przesłanie była zakazana, a dziś z tego samego powodu jest zapomniana.
Postać Reymonta jest najlepszym dowodem na to, że lewicy udało się narzucić Polakom fałszywą, sprzeczną z faktami, wizje kultury polskiej. Pod wpływem lewicy większość naszych rodaków żyje w fałszywym przeświadczeniu, że kulturę polską kształtowali ludzie o lewicowych poglądach. Wszyscy ci, którzy starają się przywrócić prawdę historyczną ukazującą zasługi ludzi prawicy, narodowców czy konserwatystów, są przez lewicę histerycznie zwalczani. Jedną z najważniejszych przyczyn, dla których lewicowcy z rządu PO Tuska zniszczyli Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej imienia Romana Dmowskiego, było to, że dzięki pracy historyków z tej placówki przywracano do zbiorowej świadomości prawdę o zasługach prawicy dla polskiej kultury.
Narodowiec Reymont nie bał się eksperymentować z literaturą popularną, o czym świadczy wydany staraniem wydawnictwa Replika horror „Wampir”. Horror Reymonta ukazywał się w odcinkach w prasie od 1904 roku do 1911.
Fabułę swojego horroru Reymont oparł na własnych doświadczeniach życiowych. Jako młody człowiek we Wrocławiu był aktywnym uczestnikiem seansów spirytystycznych. W trakcie wywoływania duchów późniejszy noblista był medium.
W 1894 roku Reymont wraz z lekarzem praktykującym opartą na okultystycznych zabobonach homeopatię i zajmującym się hipnotyzowaniem Józefem Drzewieckim pojechał do Londynu na zjazd najważniejszej jawnie działającej okultystycznej organizacji Towarzystwa Teozoficznego.
Akcja horroru Reymonta „Wampir” rozgrywa się w wielokulturowym XIX-wiecznym odrażającym mrocznym Londynie. Bohaterem powieści jest polski pisarz emigrant Zenon, którego narzeczona Betsy wciąga w środowisko spirytystów. Jedną z nich jest Daisy, która sprowadza bohatera na złą drogę i niczym wampir wysysa z niego energię życiową. Pod wpływem zmiennokształtnej bilokującej kapłanki Bafometa Daisy bohater zaczyna praktykować satanizm. Podczas seansów spirytystycznych uczestnicy doznają odmiennych stanów świadomości. Jedną drugoplanowych postaci w powieści jest Helena Bławatska.
Jan Bodakowski
Komentarze
Pokaż komentarze (1)