Uczestniczyłem wczoraj w fascynującym spektaklu "Osama Bohater". Aktorzy przedstawili w nim historię pięciu osób uwikłanych w tragiczną sytuację. Przez całą sztukę przewijały się dwa główne akcenty: strach i fascynacja przemocą.
Streszczać sztuki w krótkim sprawozdaniu nie ma sensu, jednak warto przypomnieć o zjawisku, jakim jest dążenie do posiadania radykalnych, wyrazistych liderów. Ponieważ zostałem zaproszony do dyskusji przez dyrekcję Teatru Horzycy, stanąłem przed wyzwaniem opisania mechanizmu, który z przeciętnych, często zamożnych i wykształconych ludzi, kreuje terrorystów.
W świecie plastikowych emocji, sztucznej miłości kupowanej za pieniądze, bezkofeinowej kawy i coli bez cukru potrzeba autentyczności dała o sobie znać ze zdwojona siłą. Jest to pewne memento dla polityków.
PiS wygrał, kiedy odważył się powiedzieć, że polityka to nie reklamy, ale my sami. Tu i teraz. Trwał jako wyrazisty podmiot, zdobył dla swoich liderów główne stanowiska w Polsce. Przegrał, ale otrzymał więcej głosów niż wcześniej. Platforma wygrała proponując estetyczny, prawie apolityczny model uprawiania polityki, ale podszyty liberalnymi wartościami, które też posiadają pewien fundament.
Socjaldemokracja musi zrozumieć, że aby odzyskać swoją pozycję musi przywrócić swą lewicową tożsamość. Tylko w ten sposób może odzyskać podmiotowość polityczną. Lewica nie potrzebuje dziś Czerwonych Brygad, ale kogoś kto da przykład. Kogoś kto zaryzykuje dla jej wartości stanowiska i pieniądze i natchnie innych w ten sposób.
Ultraparagmatyzm stał się gwoździem do trumny. Należy to zrozumieć i zacząć się zmieniać. To nie musi być trudne. Niemal nic do stracenia. Do zyskania: cały świat.
Komentarze
Pokaż komentarze