Eurowybory lewicy

Coraz większymi krokami nadchodzi czas organizacji sztabów wyborczych lewicy na wybory do Parlamentu Europejskiego. O ile projekt "SDPL plus" nadal jest w zawieszeniu (ze względu na wybory przewodniczącego), o tyle SLD i UP podjęły decyzję o wspólnym starcie. Pojawiły się uchwały na witrynach internetowych, mianowano też szefa, którym został Marek Siwiec.

Koalicja SLD-UP startuje w identycznym układzie co 5 lat temu. Nie przyniósł on sukcesu, dając niewiele ponad 9 procent, ale frekwencja też była powalająco niska. Można założyć, że wyborcy lewicy zostali w domach z powodu dezorientacji (kogo poprzeć po rozłamie) i zmasowanym ataku mediów. SDPL uzyskał wtedy 5,33 a Unia Wolności nawet więcej.

Z dużą dozą pewności można założyć, że lewica uzyska lepszy wynik niż poprzednio i ma szansę wprowadzić dwucyfrową liczbę deputowanych. Co należy zrobić aby uzyskać sukces?

Po pierwsze: doprowadzić do połączenia obu nurtów w jedną listę i wyraźnego rozróżnienia ideowego na socjalistów i osoby chcące startować do frakcji liberałów. Przetasowania mogą wzmocnić oba nurty. Byleby wyraziste.

Po drugie: obok starych wyjadaczy, dla których polityka to tylko i wyłącznie sposób na zarabianie pieniędzy muszą pojawić się na sensownych miejscach wiarygodni ludzie idei. Dla których mandat będzie narzędziem walki a nie kolejnym trofeum do kolekcji. Którzy wierzą w to co robią. Radykalizujący się związkowcy, których nie jest jeszcze zbyt wielu, nadają się doskonale do tej roli.

Po trzecie: rozpocząć bezpardonowy atak na konserwatystów z PO, prezentując jednoznaczną i radykalną wizję Europy socjalnej, federalnej i postępowej. Jakkolwiek idea progresywizmu nie jest dziś w Polsce popularna, lewica ma szansę na pobudzenie tych, którzy nie głosują twierdząc, że nie ma żadnej prawdziwej partii antykonserwatywnej.

Dziś wszyscy zakładają, że lewica zajmie miejsce "na pudle". Warto jednak zaskoczyć deklasując którąś z partio prawicowego duetu POPiS. A wtedy to już będzie z górki...