Jednak temu obozowi, obozowi „wolnych Polaków” było to zdecydowanie za mało. To przecież oczywiste! Bo skoro nie wierzy w drugi obieg czy w to, że na Krakowskim Przedmieściu bucha patriotyczna, gorąca lawa Polskości to musi być sprzedawczykiem. I do tego jeszcze damskim bokserem.
W sobotniej Rzeczpospolitej ukazała się rozmowa Roberta Mazurka z Joanną Lichocką. Jak to zwykle w przypadku Mazurka bywa, rozmowa złośliwa, ale i błyskotliwa. Dobrze pamiętam ten styl. Nieźle musiałem się napocić, gdy jako twarz projektu Lex Rydzyk w czerwcu zeszłego roku, odpowiadałem na jego kąśliwe pytania w naszej wspólnej rozmowie dla Przekroju (http://jflibicki.salon24.pl/313442,na-wojnie-z-radiem-maryja). Pamiętam też jednak, że owa złośliwość miała czemuś służyć. Wtedy – wyjaśnieniu dlaczego człowiek, któremu teoretycznie blisko do o. Rydzyka, firmuje taki projekt. Dziś – dlaczego rozsądna wydawało by się dziennikarka, firmuje szaleństwo tak zwanego drugiego obiegu. W oby rozmowach Mazurek swój cel osiągnął.
Nie minęło parę dni i odpowiedział Mazurkowi, w Gazecie Polskiej Codziennie, Wojciech Wencel (http://wojciechwencel.blogspot.com/2012/01/mazurek-gupcze.html). Jego polemikę sprowadzić można do prostej konkluzji; Mazurek to zwykły damski bokser, a głównym celem jego dziennikarskiej pracy jest zwykłe nabijanie sobie kabzy.
Przyznam szczerze, że bardzo się z tej odpowiedzi ucieszyłem. Dlaczego? Bo nie ma lepszej ilustracji swoistego mistrzostwa do jakiego doszedł obóz tak zwanych „wolnych Polaków”. Obóz PiSu. Jest to mistrzostwo niewątpliwie specyficzne, bo polegające na niewiarygodnej wprost zdolności do odepchnięcia od siebie każdej niemal życzliwej osoby, która zachowała jeszcze minimalny kontakt z rzeczywistością.
Czytałem wiele tekstów Roberta Mazurka. I mimo charakterystycznej dla niego złośliwości, były one dla PiSu i jego szerokiego obozu społecznego raczej życzliwe. Jednak temu obozowi, obozowi „wolnych Polaków” było to zdecydowanie za mało. To przecież oczywiste! Bo skoro nie wierzy w drugi obieg czy w to, że na Krakowskim Przedmieściu bucha patriotyczna, gorąca lawa Polskości to musi być sprzedawczykiem. I do tego jeszcze damskim bokserem.
Muszę powiedzieć, że po tym tekście jeszcze bardziej podziwiam Wojciecha Wencla. Od tak – jednym tekstem – zmienić życzliwego sobie, znanego dziennikarza w zwykłego Leminga… No, no… Trzeba być geniuszem… Prawdziwe mistrzostwo świata!
Komentarze
Pokaż komentarze (26)