I tylko trochę dziwi, że zasady którą zastosował do siebie Metropolita Krakowski nie uczynił zasadą ogólną. Zasadą obejmującą wszystkich księży tej diecezji. A może – za jej przykładem – także całej Polski.
Dziś wpis krótki, ale wart odnotowania. Media podały kilkanaście dni temu, że kardynał Stanisław Dziwisz wystąpił do krakowskiego IPN – u z prośbą o sprawdzenie znajdujących się w jego zasobach akt na swój temat (http://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x52119/kard-dziwisz-wystapil-do-ipn-o-lustracje/). Chodzi w tym przypadku o jednoznaczne przecięcie plotek sugerujących jakoby były sekretarz Jana Pawła II miał zostać zwerbowany przez Służbę Bezpieczeństwa i mieć pseudonim Adiutant. Spraw ta jest także jakimś odpryskiem publikacji włoskich.
W tej sytuacji nie wypada zrobić nic innego jak tylko wyrazić uznanie dla Metropolity Krakowskiego. Uznanie, że sprawę która najbardziej dotkliwie dotyczy jego samego oddał w ręce wyspecjalizowanej instytucji państwowej, a nie jakiegoś powołanego do tego celu ciała kościelnego. Takie posunięcie sprawia, iż opinia publiczna ma pewność, że sprawa ta zostanie zbadana obiektywnie i do końca. Że nie padnie ofiarą zasady zamiatania pod dywan co było i niestety jest częstym zwyczajem wielu bytów eklezjalnych.
Sytuacja ta jest tym bardziej ważna dziś, kiedy medialna atmosfera wokół jawności spraw Kościoła nie jest najlepsza. I tylko trochę dziwi, że zasady którą zastosował do siebie Metropolita Krakowski nie uczynił zasadą ogólną. Zasadą obejmującą wszystkich księży tej diecezji. A może – za jej przykładem – także całej Polski.
Tu polityka zaczyna swój dzień: www.300polityka.pl
Bezpieczny internet dla dzieci: www.jo-ki.com
Komentarze
Pokaż komentarze (9)