Tu mamy oświadczenie dużego dziennika, który ze swoich wniosków, w tak ważnej sprawie, się wycofuje. To już nie jest Matrix. To jest kompromitacja. Większa nawet niż uparte trwanie przy nie precyzyjnym i przesądzającym poglądzie. Po co to Wróblewskiemu i Rzepie było? Naprawdę nie wiem...
Dziś - rzadko mi się to zdarza - piszę tekst drugi. Tekst króciutki.
Łukasz Warzecha twierdzi, na Salonie24, że od kilku dni żyjemy w medialnym Matrixie. Bo przecież to, co Rzeczpospolita - piórem Cezarego Gmyza - przesadziła, prokuratura nie wykluczyła. Więc o co chodzi? Awantura jest sztuczna, na siłę pompowana (http://lukaszwarzecha.salon24.pl/459837,matriks-atakuje).
Gdyby ograniczyć się tylko do takiego przedstawienia faktów, to Warrzecha ma niewątpliwie rację. Często się przecież zdarza, że media przesądzają o czymś, co z prawnego punktu widzenia przesadzone nie jest. I często nawet przypadki takie nie kończą się w sadzie. Kończą się na - większym lub mniejszym - publicznym sporze.
Patrząc z tego punktu widzenia, to nawet gdyby prokuratura utrzymywała swoje, a gazeta swoje to nawet - biorąc pod uwagę kaliber sprawy - poza kolejna awanturą, nic by się nie stało. I gdyby to wtedy Warzecha wyciągnął z całej tej sprawy taki jak dziś wniosek to wtedy, rzeczywiście żylibyśmy w Matrixie.
Tyle tylko, że tu nie mamy tylko do czynienia z otwartymi wnioskami prokuratury I przesądzającymi wnioskami gazety. Z dwiema - stojącymi na swoich stanowiskach - podmiotami. Tu mamy oświadczenie dużego dziennika, który ze swoich wniosków, w tak ważnej sprawie, się wycofuje. To już nie jest Matrix. To jest kompromitacja. Większa nawet niż uparte trwanie przy nie precyzyjnym i przesądzającym poglądzie. Po co to Wróblewskiemu i Rzepie było? Naprawdę nie wiem...
Tu polityka zaczyna swój dzień www.300polityka.pl
Komentarze
Pokaż komentarze (103)