Chyba najciekawszą częścią biografii Edelmana pióra Krzysztofa Brunetko i Witiolda Beresia jest ta, która opowiada o powojennych losach legendarnego dowódcy Powstania w Getcie Warszawskim. Wojna jest skończona ale wydaje się że dla Marka Edelamana skończona nigdy nie jest, że ciągle trwa a kto tego nie rozumie, ten jest głupcem. Jaka wojna, można zapytać i dlaczego ten starzec psuje ciagle wiekszości swoich rozmówców nastrój? Gdy się zrozumie, że w definicji Marka Edelmana Żydem jest każdy kto jest bity - wówczas staje się jasne że powstanie trwa a Edelman ciągle dowodzi, w każdym razie takie sprawia wrażenie. To każe mu zabiegać o podejmowanie ryzyka w rozlicznych sytuacjach szpitalnych i lekarskich, to każe mu pisać listy do wszystkich przywódców świata gdy rzecz idzie o Sarajewo, Kosowo, Tybet. Mówi brutalnie i prosto. I zachowuje się również prostolinijnie. W 1993 mając już dużo ponad siedemdziesiąt lat na karku wsiada tak jak inni do ciężarówki i jedzie razem z konwojem pomocy humanitarnej do oblężonego Sarajewa. Z wieloma jego sądami trudno się zgodzić, ale to jeden z ostatnich ludzi, którzy wygłaszając najostrzejsze oceny, nie tracą wiarygodności. Jemu wolno.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)