W odwecie za poparcie wsi dla polskiego podziemia, niemieckie siły okupacyjne otoczyły wieś i przeprowadziły brutalną masakrę, która pochłonęła życie ponad 200 osób, w tym kobiet, dzieci i osób starszych.
Podobnie jak niezliczone społeczności wiejskie w okupowanej Polsce, Michniów dyskretnie wspierała Armię Krajową, dostarczając pożywienie, schronienie, informacje wywiadowcze i pomoc partyzantom. Te akty odwagi były uważane za przestępstwa karane śmiercią pod niemiecką okupacją.
O świcie 12 lipca 1943 roku niemieckie siły wkroczyły do wsi. Przeszukano domy, rodziny wywleczono na ulice, a wielu mężczyzn natychmiast stracono. Innych zamknięto w stodołach i budynkach, które następnie podpalono. Następnego dnia Niemcy wrócili, by dokończyć dzieła zniszczenia. Zamordowali wszystkich, których znaleźli przy życiu, w tym matki z niemowlętami, małe dzieci i starszych mieszkańców niezdolnych do ucieczki. Domy, budynki gospodarcze i inwentarz zostały systematycznie zniszczone, aż Michniów przestała praktycznie istnieć.
Zabito ponad 200 mieszkańców, w tym dziesiątki dzieci. Całe rodziny zostały wymordowane. Masakra miała na celu nie tylko ukaranie wsi, ale także zastraszenie sąsiednich społeczności, by zrezygnowały z jakiegokolwiek wsparcia dla polskiego ruchu oporu.
Michniów nie była odosobnioną zbrodnią. Podczas okupacji niemieckie siły przeprowadziły setki tak zwanych „pacyfikacji” polskich wsi. Społeczności podejrzewane o pomoc ruchowi oporu palono, ich mieszkańców mordowano lub deportowano, a ich istnienie wymazywano. Michniów stała się jednym z najbardziej trwałych symboli cierpień, jakie ponosiła polska wieś pod niemiecką okupacją.
Dziś, 12 lipca, w Polsce obchodzony jest jako Dzień Walki i Męczeństwa Wsi Polskiej, ku czci milionów wiejskich Polaków, którzy przetrwali okupację, deportacje, przymusową pracę i masowe mordy. Mauzoleum Męczenników Polskich Wsi w Michniowie stanowi potężny pomnik ku pamięci ofiar nie tylko tej wsi, ale tysięcy innych, których nazwy są mniej znane.
Historia Michniowa przypomina nam, że II wojna światowa toczyła się nie tylko na polach bitew, ale także w cichych wsiach, gdzie zwykli ludzie płacili życiem za akty człowieczeństwa i oporu. Ich poświęcenie zasługuje na pamięć obok lepiej znanych tragedii wojennych, ponieważ oni również stawali przeciwko tyranii, wiedząc o straszliwej cenie, jaką opór mógł przynieść.
Obraz: Michniów, Stanisław Bąk
Olej na płótnie.
ps.
81 lat temu sowieccy komuniści z NKWD, Smiersza i ich polscy kolaboranci dowodzeni m. in. przez płk. Maksymiliana Schnepfa zamordowali kilkuset Polaków (co najmniej ok. 600, a być może nawet 2 tys.) – tylko za to, że sprzeciwiali się okupacji Polski przez ZSRS
Komentarze
Pokaż komentarze (3)