Wieżowiec władzy centroprawicy runął właśnie jak wieże WTC po ataku terrorystów. Partia skutecznie przebrana po czasach faszyzmu w idylliczny nurt chrześcijański ponosi klęskę filozofii starogreckiej wolności i gospodarki neoliberalnej. Kryzys demografii w państwie socjalnym leczony najpierw multikulti z Turcji, a potem resztą świata ludów wiecznie wojujących urósł do rozmiarów ostatniego stadium chorób wenerycznych pożerających dorobek odbudowanych min. za polskie pieniądze zdenazyfikowanych w formie żartu Niemiec. Plan Marshala zamroził na lata reparacje dla ofiar II Wojny Światowej i tak można mili państwo żyć. Dobrobyt lat 70ych nasi zachodni sąsiedzi przekułi w pijacki konsumpcjonizm połączony z poczuciem wyższości już bez użycia komór gazowych. Polityka długofalowa państwa oparła się na ekspansji ekonomicznej od molochów gospodarki po prywatną kieszeń wyborców. Świat się zrzucił na te dekady sukcesu, bo z drugiej strony radziecki kraj upupiał potomków feldmarszałka Paulasa tanią sprzedażą energii i paliw. Polska w tym czasie osiągnęła pułap najwyższych w Europie kosztów utrzymania przy najniższych dochodach na łebka. Tak też można żyć mili państwo. Ale stało się dokładnie to co z kobietą obdarzoą nadmiarem luksusu i czasu. Realia zaczął zastępować brak cnoty, w pierwszym rzędzie polityka demograficzna. Przemieszanie pigmentu niewątpliwie poprawiło w Berlinie, Bonn, Hamburgu wygląd ulicy, ale jest coś za coś. Historycznie i globalnie integracja kulturowa kończyła się wysypką, a dwa tysiące lat chrześcijaństwa Europy gaśnie przykrywane dywanikiem Allacha. No ale skoro nie pasowali biali Polacy zablokowani po akcesji UE na dekadę z możliwością pracy w tym kraju, to jak mawiał mój dziadziuś, chciwy dwa razy traci.
Kapitał wykupywanej Polski po 1989 tak się przemieszał, że Niemców zastąpili nawet nieunijni Ukraińcy. Strategia poprawy dzietności nad Wisłą milionami z Kijowa, utożsamianie się z każdym idiotyzmem Brukseli, na którym zarabia dojąc z dawnej postkomuny jak niemowle na głodzie sutki matki rządy KO skutecznie pogrąży. Donald Tusk pierwszy głośno i oficjalnie zagrał bohatera i niewątpliwie pójdzie ścieżką w tak zwaną chmurę, czyli całodobowy marketing polityczny z zamkniętymi oczami. Użycie wobec zwycięskiej partii określenia IDIOCI stawia go w roli clowna formatu Morawieckiego. Ten dziś od rana w mediach udowadniał, że jest ojcem i prorokiem sukcesu niemieckiej skrajnej prawicy, a zarzuty o nieobyczajnie liberalnym stylu swoich rządów traktuje jak prima aprilis.
Elokwencja upadłych baronów będzie za rok zweryfikowana, być może w przedterminowych wyborach, a wcześniej ruchach społecznych. Ten latami szyty garnitur POPIS Okrągłego Stołu w scenariuszu i reżyserii dwóch generałów będzie odarty tak samo lub jeszcze brutalniej przez wyborców, szyderczo dotąd nazywanych skrajną prawicą. Z drugiej strony rysuje się animacja słupków w górę lewicy Zandberga kosztem moskiewskiego miotu epoki Breżniewa o twarzy Czarzastego. Tak zwane centrum do przyszłorocznych wakacji nie będzie nawet kikutem sceny politycznej. Poza wiekowym ancymonem Leszkiem Millerem, który zewrze szyki z brodatym Adrianem namawiany przez pełną cnut i tatuaży wnuczkę. Widząc rozwój sytuacji we Francji, Włoszech, Hiszpanii u naszych południowych sąsiadów i krajów bałkańskich skrajna prawica będzie spółkować ze skrajną lewicą obleczona sympatią starego hippisa, męża Melanie. Ostatnie minimum dwie dekady pokazały jak tęczowe lobby wydmuchało Europę bez Żurka kiełbasy. Teraz czeka ich zbiorowy samogwałt.
Komentarze
Pokaż komentarze (7)