W noc spokojną... niech idą za nami: piosennik na nowo

Bohaterami - autorzy tekstów, obrazów, melodii. Leon Kapliński, Stanisław Duniecki, Włodzimierz Wolski, Wincenty Pol, Artur Grottger, Mieczysław Romanowski, Władysław Ludwik Anczyc, Ernest Buława i gromada anonimowych ludzi pióra i niepióra - wszystko razem poeci, malarze, melomani, przygodni żołnierze i przygodni autorzy.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
W noc spokojną do domów wpadniemy,
Gdzie szczęśliwi cichemi śpią snami;
Naszą pieśnią ich spokój skłóciemy,
Niech się zerwą, niech idą za nami!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
To znaczy, że jutro, w piątek wieczorem będę ich wspominał i zarazem powtarzał własny "czas początku", przypominając Janusza Kotarbę, który trzydzieści lat temu wespół z Gronem Przyjacielskim i z pieczątką Rządu Narodowego w kieszeni, z <<Piosennikiem powstania styczniowego>> w pudełkach (kasety i śpiewniki wydane w II obiegu) objeżdżał całą Polskę.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Co to za gwar? Wesoły car,
Bo mu margrab projekt przysłał, jak ugasić żar.
Dalej, carze, ruszaj w tany,
Bo nowe brzęczą kajdany,
Nowe świszczą baty, knuty,
świeża płynie krew.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Miałem zaszczyt być wówczas - jako studencina jeszcze - organizatorem i współwykonawcą jednego z tych koncertów - we dworze w podpoznańskich Koszutach, u gościnnego Tadeusza Osyry, niezapomnianego kustosza.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Nikt im iść nie kazał, poszli, bo wiedzieli,
Po co idą walczyć, komu spłacać dług;
Nikt im iść nie kazał, poszli, bo tak chcieli,
Bo takie dziedzictwo wziął po dziadach wnuk.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Było to jedno z pierwszych moich publicznych śpiewań i pierwsze ze spotkań - jakże potem licznych - w tym właśnie dworze. Śpiewałem, pamiętam, to:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Zgasły naszych nadziei promienie
I jutrzenka nie świeci nam blada
Zatem jako upiorów gromada,
We krwi wrogów ugaśmy pragnienie.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
To spotkanie jest przedpolem zamiaru, który zaczynamy (Jacek & Henryk) realizować niejako na nowo, przeglądając stare nuty i powoli dobierając inne jeszcze pieśni (spośród bardzo licznych!) - te, które niegdyś Grono Przyjacielskie pominęło.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Wiatr szumny wionął po pustym stepie
I śnieżną zamieć w obłoki wzbił,
Tam śnieżny tuman rwie się i trzepie
Jak huraganu rzęsisty pył.
    Wśród tego stepu, wiatrami gnana,
    Pędzi kibitka w zawiei szlak
    I smutno dźwięczy dzwonek co rana
    Jakby umarłych grobowy znak.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Co kto przywiezie - wino, kawa, ciasto - to będzie w przerwie nasze wspólne. Spotkanie jest półprywatne, choc oficjalnie ogłoszone:

w KÓRNIKU w piątek 27 stycznia
o godz. 19.00
<<CO TAM MARZYĆ>>
czyli bardowie powstania styczniowego
Jacek Kowalski & Henryk Kasperczak
& publiczność |śpiewniki rozdamy|
Kórnicki Ośrodek Kultury (KOK)
pod adresem Prowent 6
WSTĘP WOLNY
ŚPIEW WSPÓLNY
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
W krwawem polu srebrne ptaszę
Poszli w boje chłopcy nasze.
Hu! ha!
Krew gra!
Duch gra!
Hu! ha!
Niechaj Polska zna,
Jakich synów ma.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -