WIERSZE DLA POLSKI

WIERSZE DLA POLSKI

Zygmunt Jan Prusiński

DAWNE MORWOWE DRZEWA PAMIĘCI

To było dawno,
ledwie rozumiałem piasek
na którym stawiałem nietrwałe zamki.

Królowej nie było i króla także,
tylko ja, rycerz bez tarczy i miecza,
zwalczałem cienie narysowane na piasku.

Dawne morwowe drzewa pamięci
miały we mnie pożeracza ich owoców,
wyglądały jak zwinięte ze starości zmarszczki
lub takie pędraki zwisające na gałązce,
kolory były mi obojętne.

Po tylu latach wspomnień
drzewo próchnieje nie tylko nocą.

Jest tam staw głęboko w oknie świata,
obija się o to światło i ptak smutny
nie mający na morwie gniazda.

5.07.2007 - Ustka


MNOŻĄ SIĘ ZDRAJCY NA PRZEDPOLU

Kogucik jeszcze nie zapiał, choć wioski wstały.
Sztandary dawnej Polski, w nich pieśni wojenne
przygotowują polskie ptaki. Żaby w bajorkach
na tę ewentualność zapisały się do chóru.

Nie będzie sielanki, nie będzie kiełbasy, chleba.
Zostają modlitwy, a w tych pacierzach tylko
rdza życia kruszuje jako opium żniwnej pracy.

Na czele dawni sekretarze wbijają sztylety
w plecy niezgodnego narodu, ucieka młodzież
od własnej matki, domy puste i szkarłatne
jak po wybuchu wulkanu, lawa zalała światło.

Nie próżnujemy na pustych gadkach, w nocy.
Chcemy powstać, brak jedynie rozkazu -
dobitnie doskwiera nam tuman głupoty na boki,
przywódca z charyzmą jeszcze niemowlęciem jest.

22.05.2007 - Ustka


NIEWYSTARCZAJĄCA TA SOCZYSTOŚĆ

____Jerzemu Izdebskiemu____

Jestem po tej samej stronie
wschodzącego słońca co ty.
Nie musimy się wstydzić
swoich kolorów po ścieżkach
w wieku chłopięcym na bosaka
dotykając promienie radości,
przecież to była jednak Polska !

Staliśmy się mężczyznami
rozumnymi jak dąb czasu.
Rodzice przekazali nam nauki,
jak kochać ojczyznę od środka. -
Dzisiaj niewystarczająca ta soczystość
kłębi nam się ze wstydu,
czyni się z nas inwalidów -
a jesteśmy pięknym narodem !

Polsko, ty nie jesteś winna
kamuflażu i suchych serc na niebie.
My żyjemy z mieczem ukrytym -
wśród wysokich traw i mleczy;
obronimy twoje stopy.

28.02.2005 - Ustka