Kraina wiatru i pereł - część II... - blog Zygmunt Jan Prusiński

Zygmunt Jan Prusiński

KRAINA WIATRU I PEREŁ – część druga

Zygmunt pisze do Ewuni...

Czasem lubię dramaturgię w Poezji. Nawet jak jestem szczęśliwy z kobietą o imieniu Ewa, to samemu to jakoś wychodzi - choć ona nie jest temu winna. Absolutnie. To mój taki kryształ który nigdy się nie zbije, bo zbyt uczucie silne, z obu stron światła.
Ale i zapominam się, jak ta druga osoba to odbierze. I odebrała dzisiaj, pisząc tak: "Skarżysz się w wierszach"... Chciałem jedynie posmakować jak czereśnie. Kiedy tylko napomknąłem o tych owocach to zaraz to napisała: "Na czereśnie jestem łasa, a z wiśni to zrobię nalewkę...Poczęstuję". No to ja jak błyskawiczny lot ku jej piersi dopisałem: Oczywiście. Będziemy sobie popijali całą zimę przy kominku... Ewunia !

Zdawałoby się że jesteśmy wciąż dorośli, ale nie, my chcemy mieć dojrzały umysł ale w dziecięcym świecie. Bo jesteśmy wciąż Podlotkami - sama Ewa o tym pisze w swojej książce; jeszcze nie ma tytułu. Zatem w miłości podrażniamy struny swoich instrumentów, i gramy, i tak gramy że nas słychać za siedmioma górami i rzekami.

Ewunia !
Jestem pod Twoją Sukienką wraz z Motylami - Twój Zygmunt

Ustka. 18 Czerwca 2012 r.
Poniedziałek 14:22

Zygmunt Jan Prusiński

POETA USIADŁ NA ŁAWCE

Jeszcze szóstej nie ma
kawki spacerują
poniekąd mają rację.

Gdybym był kawką też bym spacerował
po trawnikach, chodnikach, ulicy.

Gołębi pocztowych jest więcej
wyszukują pomiędzy granitami pokarm.

Człowiek szuka – i ptak szuka
wszyscy coś szukają – poeci słów...

Słupsk – ulica Kopernika – przystanek,
cichy szpital naprzeciwko
cichutko jak w grobie...

Wracam do Ustki – wczoraj nie mogłem,
nie było jak wrócić – powroty zabandażowane
zranione myśli – beznadziejna cywilizacja.

Ale wśród dużych kształtów
drobne kształty się nakładają.

Rozbijam zatem kamienne myśli
by o tobie małą zwrotkę napisać.

Wiem że jeszcze śpisz na brzegu łóżka -
jakbyś czekała że przyjdę – przytulę
siedemnastoletnią samotność w tobie.

Ta samotność poniekąd trwa -
choć mam ciebie i księżycowe noce.

8.6.2012 - Ustka
Piątek 6:20

(w czasie podróży autobusem Słupsk – Ustka)

Zygmunt Jan Prusiński

ODPOCZYWAM MYŚLAMI O DZIEWCZYNIE

Skąpy nie jestem
rozdaję czas tobie często
by zaokrąglić tajemniczość zapachem
wiersza niedomówionego...

Wiesz sama jakim jestem
delikatnym przyrodnikiem
moje dźwięki są podobne
do uśmiechniętych drzew.

One są symbolem miłości
jak odwiedzający księżyc
który zachowuje tajemnice
w moich wierszach ciszy.

Bo księżyc nie mówi tylko patrzy
i cieszy się że spotykamy się
często we śnie – na spacerze.

Dzisiaj też pójdziemy
przytuleni leśną ścieżką.

9.6.2012 - Ustka
Sobota 14:51

Zygmunt Jan Prusiński

JEST ŻYCIE SĄ TEŻ BAŚNIE

I z tego liścia powstałeś
wcześniej z korzeni kasztana
nigdy nie wątpiłeś w poetykę
i kolory namacalne ręką.

Znamienna spowiedź skruchy
by odjąć jeden dzień
samotności jak idący horyzont.

Ale i tak czujesz się pewny
poszum wiekuistej aprobaty
względem oglądanego światła
w wieczystej urody drzewa.

To twoi bracia i ślad odrodzenia
by być w samym znaczeniu
że baśnie mają urok delikatny.

10.6.2012 - Ustka
Niedziela 7:49

Zygmunt Jan Prusiński

I TYLKO TYLE WOBEC CZASU

Ten makowy bukiet kwiatów
w jednej ręce – i ta wiązanka
niebieskich róż w drugiej ręce -
trzeciej ręki nie mam...

Zbudziłem cię stukając w okno
wiedziałaś że to ja no bo kto
szeleści miłością skrzydeł
motyla – w czerwcowy ranek ?

Prosiłem tylko o pamięć
że jest gdzieś ułożony szept
bliskiego człowieka w tobie
gdzie rosną cztery wierzby.

Tam dojścia nie ma w pantoflach
musisz je zdjąć i przejść szuwary
po drodze usłyszysz fortepian
a klawiatura sama gra etiudy.

Jeśli chcesz ze mną się spotkać
zapytaj powracającego wiatru
wskaże ci dokładny kierunek -
dwa bociany na niebie to znak.

Tylko tak możemy w poematach
rozwinąć miłość na liściach
by nikt nam nie przeszkadzał
wtulić słowa w gnieździe ptaka.

Bo są tajemnicze wrzosy
i brzozy i leszczyny i jałowce
by modlitwa pieszczot tudzież
zabrzmiała mandoliną na rosie.

10.6.2012 - Ustka
Niedziela 8:33

Zygmunt Jan Prusiński

LIŚCIK MGŁĄ POSYPANY

Motto: Powinnaś mnie już dobrze znać,
że jestem delikatny w miłości
i w obyciu, do chwili niepewności !

Metafizyka mnie umieściła
w pajęczynie o imieniu Ewa...

Podniebne podszepty czyichś szeptów
mieszam z pękającymi skałami.

Koziołki górskie tańczą w zalotach
ja trochę inaczej – wierszem
spowitym z mojej krwi życia.

I tak będzie do końca mych dni
gdzie imię twoje jest przy mnie
- chyba niezaklęte...?

Więc posypuję płatkami kwiatów
ten obraz o mgłę zawieszony -
rozwidnia się i twe oczy zielone.

Zapewne całuję je akurat teraz
brnę w chaszcze umiłowany
na ślepo jak zraniony ptak.

Przytul moje wyznanie -
przytul mnie odchodzącego...

10.6.2012 - Ustka
Niedziela 9:51

Zygmunt Jan Prusiński

A TA PANI W DŁUGIEJ SUKIENCE

Motto: "Przecież Twoje pomysły nigdy nie wygasną.
To nawet niemożliwe"!
- Ewa Prusińska -

Ubiera się dla mnie też
wie jak patrzę na kobietę w sukience,
obezwładnia mnie ten urok
- kobieta w sukience.

Rozmyślam potem jak ją zauroczyć,
proszę by zdjęła sandały
- bosa kobieta w długiej sukience
jest królową w parku.

Wstaję na ławce i czytam jej wiersze,
są o niej więc słucha z uwagą.
A oczy zielone jak te akacje
a jarzębiny widzę zazdrosne...

Wybieram ostry promień słoneczny
by przebić drugi brzeg cienia.
Otoczona motylami wręcz fruwa -
by być blisko Zygmunta.

10.6.2012 - Ustka
Niedziela 11:38

Zygmunt Jan Prusiński

WIELOZNACZNOŚĆ W KORZE SOSNOWEJ

Motto: Jesteś tam gdzie ja.,
a ten świat jest tylko dla wybranych...

Rozdmuchały się baloniki w tańcu
a latawce z obrazów też pognały
jak młode źrebięta na łąkach
taki karnawał jest namalowany.

Spieszę pióro poety obudzić
niech pryska kleksami -
ale niech pisze tylko o miłości
w lesie jaszczurek i sów.

Twoje stopy na mchu w tym lasku
nie opierają się barwnych wyczynów
bym zapamiętał to co dla mnie
rozdawałaś pocałunki i ruch

na żyznej ziemi w sosnach śpiewu.

11.6.2012 - Ustka
Poniedziałek 12:01

Zygmunt Jan Prusiński

NIESKALECZONY WCIĄŻ KOCHANY

Cały las mnie wita uroczyście.
Jest gościnny z mieszkańcami
obok gwiazda moich nocy
uczy mnie być kochanym.

Cały las mnie wita uroczyście.
Wstąpiłem w maju nie sam
mając srebrzyste z rosy
poukładane pajęczynki słów.

Cały las nas wita uroczyście.
A ona mimozami mi nuci
a ruchy jej tak lekkie
oprowadzają ku brzegom uczuć.

Cały las nas wita uroczyście.
Przygotowana leśna kobieta
odwołuje się do psalmów
niewinnych w maju przeżyć.

12.6.2012 - Ustka
Wtorek 9:56

Cytat

„Dość wspomnieć dzieła któregokolwiek wielkiego czy mniej znanego pisarza, aby dojść do wniosku, że duszą poezji i sztuki są kobiety”. - Józef Maciejewski -

Ewa
15.06.2012 22:51

Czyżby Józef Maciejewski pisał o mnie, że w życiu przyjdzie do mojego życia Ewa Prusińska - która moje życie w twórczości przewróci do góry nogami ? Sam już chodzę na głowie i nie wiem czy to jest noc czy dzień a jeszcze do tego te błyskawice z jej serca że często kryję się pod drzewem akacjowym, iż uratuję się jakoś w jej ramionach ?

Zygmunt

15.06.2012 22:59

______________________________

Zygmunt Jan Prusiński

DZIKA KOBIETA I JEJ KUMPEL WIATR

Niosę lekkie słowo
ciężar piórka zgubionego
przelotne to słowo
upadło w poranną kałużę.

Czeczotka uwija gniazdo
w łanach kosodrzewiny
chce zdążyć zaśpiewać
na wydmach swój hymn.

A ty dzika namiętnością
chwytasz zalotnie ukryte
różowe oazy pod poduszką
tam rosną dorodne grusze.

Majestatyczna jak kariatyda
wyrywasz się z linii cienia
by poskromić temperament
ukochanego z oddali poety.

Dźwięki odbijają się
kiedy biegniesz do brzegu
pocieszyć zielony wiatr
przy źródle obok wierzby.

Malarze idą malować
więc tańczysz ruch sokoła
z podniebnych oczek
by dorwać swego wroga.

Wojownicza panienka
z kumplem wiatrem
przysięgę złożyli nocą
w tajnym ogrodzie.

Brakuje tu koncertu
instrumenty poszły spać
by o świcie upolować
w jej oczach słoneczny świt.

16.6.2012 - Ustka
Sobota 8:38

Zygmunt Jan Prusiński

WCALE W TĘ MIŁOŚĆ NIE WIERZYSZ

Motto: Ja Ciebie wówczas zauważyłem
na tej ławeczce, i powiedziałem sobie
i Bogu: (to siedzi przyszła moja żona)!

Wierzysz nie wierzysz - idziesz nie idziesz
a parasolka w kącie nieużyteczna.

Deszczowa panienka tańczy
zaprzyjaźniona z rosą po cichu.

Czy mam zerwać listki akacji
i zrywać z łodyżki mówiąc:
kocham - nie kocham - kocham...

A może wystarczy dojrzałość
by zajrzeć za horyzont -
może pobiec torami do końca ?

Jeśli znasz koniec filmu
to po co oglądasz początek ?

Zasłonki opuściłem na dół
ukryłem się przed wstydem.

A żałobników nie ma -
zostali zaproszeni
gdzie indziej...

16.5.2012 - Ustka
Sobota 19:38

Zygmunt Jan Prusiński

KONTRASTY Z CIENIAMI

Motto: "Wolę postrzelonego Zygmunta.
Bo od razu mówi jak jest naprawdę
i nie udaje nikogo innego..."
- Ewa Prusińska -

Miłość to jak wyrośnięte drzewo
i takim jestem mocą twoich uczuć.

Nie dziw się że bywam w moim lesie
soki ziemi leśnej – to melodia...

Pisz do mnie otwarte listy miłosne -
układam je w książce którą piszę.

Zostawimy w niej ślady z podróży
zaśpiew poranków – zaśpiew wieczorów.

A ten dzień nastąpi – obrączki złote
a świadkami będą radosne sosny...

17.6.2012 - Ustka
Niedziela 19:01

Zygmunt Jan Prusiński

WĘŻE ŚPIĄ W SKAŁACH

Motto: „Zakończenia książki nie znamy,
a wiec początek ma sens...! -
(To w myśl Twoich słów z wiersza)...”
- Ewa Prusińska -

Można zawsze odwrócić się -
pokazać plecy i drogę
i pójść do wiecznych snów.

Można zawsze odwrócić się -
nie widząc człowieka
skaleczonego na drodze.

Można zawsze odwrócić się -
wziąć ze sobą kryształki płaczu
zostawionego człowieka na drodze.

Można zawsze odwrócić się -
by jadem obudzić słońce...

18.6.2012 - Ustka
Poniedziałek 9:26