Blog
Słowo Ślązaczki o swojej małej Ojczyźnie
Ślązaczka
Ślązaczka Jako Ślązaczka ducha polskiego chcę w miarę swych sił, opowiedzieć o moim Śląsku..
6 obserwujących 30 notek 44992 odsłony
Ślązaczka, 19 listopada 2012 r.

Ks. Jan Alojzy Ficek, polski działacz społeczny na Śląsku XIX w.

1008 4 0 A A A

Ślązaczka

 

 

Jan Nepomucen Alojzy Ficek urodził się 9 maja 1790 w Dobrzeniu Wielkim na opolszczyźnie. Zmarł 18 lutego 1862 w Piekarach Wielkich(Śląskich).

Ksiądz katolicki.

 Pochodził z rodziny rolniczej. Był dziesiątym z szesnaściorga dzieci ubogich rodziców.

Rodzina była bardzo pobożna i propolska. Propagowała oraz zachowywała polskie tradycje narodowe.

Jego ojciec aktywnie pomagał emisariuszom Tadeusza Kościuszki.

Jan Alojzy Ficek uczył się w szkołach w Dobrzeniu Małym i Strzelcach. W roku 1807 wstąpił do seminarium nauczycielskiego w Głogówku. Po dwóch latach nauki otrzymał dekret nauczycielski.

W roku 1812 podjął naukę w gimnazjum klasycznym w Opolu. Pogłębiał również wiedzę pedagogiczną na kursach prowadzonych w klasztorze sióstr Urszulanek.

W 1814 rozpoczął studia teologiczne we Wrocławiu. Następnie udał się do Krakowa, gdzie u Księży Misjonarzy studia teologiczne ukończył. 19 lipca 1817 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. biskupa Jana Pawła Woronicza.

Po święceniach objął stanowisko wikariusza w Czeladzi (Zagłębie – zabór rosyjski), ale dzięki poparciu dziekana Włodarskiego powrócił na Górny Śląsk, gdzie objął probostwo w Ziemięcicach.

W 1826 roku został proboszczem w Piekarach Wielkich(obecnie - Śląskich), gdzie, podobnie jak w Czeladzi i Ziemięcicach, angażował się w działalność dobroczynną. Duże uznanie przyniosła Mu działalność samarytańska podczas epidemii cholery na Śląsku w roku 1830, oraz epidemii tyfusu w 1848. Wtedy został obdarzony przydomkiem

- Apostoł Śląska.

 Największym, materialnym dorobkiem ks. Ficka była budowa kościoła mariackiego w Wielkich Piekarach(Śląskich). Jest to do dzisiaj znany ośrodek kultu Matki Boskiej, który od tamtych czasów, stał się centralnym ośrodkiem pobożności i polskości ludu śląskiego, tłumnie tam napływającego w licznych, pieszych pielgrzymkach, niosąc święte obrazy i śpiewając nabożne, polskie pieśni.

 Dzięki staraniom ks. Ficka, konsekracji tego neoromańskiego kościoła, dokonał biskup wrocławski Melchior von Diepenbrock 22 sierpnia 1849 roku.

Kościół został zbudowany na miejscu starego kościółka z XIV-wieku p.w. św. Bartłomieja, z roku 1303. Powstał ze składek mieszkańców, którzy go również sami wybudowali. Wokół świątyni według projektu Daniela Groetschla znajdują się cztery kaplice oraz tak zwany Rajski Plac z piątą kaplicą św. Rafała, w której znajduje się ołtarz z pierwotnego kościółka św. Bartłomieja. Znajduje się tam też dwanaście stacji drogi krzyżowej. Wzdłuż muru kościelnego, na kamiennych cokołach umieszczono wykute w kamieniu figury 12 Apostołów.

Wielkie Piekary Kościół NMP

Jedna z kaplic, skąd wyrusza się na „graduski”, czyli wędrówkę na kolanach, z modlitwą na ustach, po schodach kaplicy.

Zasłynął jako znakomity kaznodzieja i rekolekcjonista oraz organizator pielgrzymek i misji ludowych. Zainicjował piesze pielgrzymki z okolicznych i dalszych parafii do piekarskiego sanktuarium oraz misje ludowe, gdzie sam prowadził rekolekcje, lub zapraszał znanych księży, ducha polskiego.

Sprowadził m.i. na Górny Śląsk jezuitów galicyjskich z ks. Bołozem Antoniewiczem na czele. Jezuici wniknęli w dusze Ślązaków misjami i rekolekcjami, zostawiając również ślad o charakterze narodowym, gdyż głosili swoje misje w czystym, literackim języku polskim.

Ten orędownik i krzewiciel polskości na Śląsku, był również animatorem polskiego ruchu wydawniczego. Na początek wydrukował po polsku u OO. Mechitarystów w Wiedniu „Żywoty świętych” Piotra Skargi.

 W roku 1847 założył wspólnie z Teodorem Heneczkiem pierwszą w Piekarach drukarnię, która działała w domu Kaduka, naprzeciw kościoła(dziś ul. Bytomska 145). Tam w języku polskim zaczęto drukować modlitewniki, żywoty świętych i prasę katolicką.

Wspólnie z T. Heneczkiem wydawał też polski"Tygodnik Katolicki".

Odtąd modlitewniki i literatura religijna były drukowane na miejscu, po polsku. Wydany w 1849 r. „Dostateczny śpiewnik kościelny i domowy” zawierający ponad 500 polskich pieśni wyparł z kościołów na Górnym Śląsku inne śpiewniki, niemieckie i czeskie.

W roku 1850 przedrukował w piekarskiej oficynie książkę ks. F. Jaroszewicza

 „Matka Świętych Polska albo żywoty świętych" I—IV - Piekary 1850, do użytku publicznego.

Gromadził książki polskie, drukowane także wówczas na Jasnej Górze oraz przeznaczał duże sumy na wykup książek likwidowanych przez cenzurę pruską.

W roku 1840 uruchomił polską bibliotekę i czytelnię ludową dostępną dla wszystkich chętnych.

Prenumerował także:

Przegląd Poznański'' (1850—1853) oraz „Przyjaciela Ludu" (Leszno)

Napisał i wydał następujące własne, polskie książeczki:

-„Wiadomość krótka o kościele i obrazie cudownym NP Maryi” – w 1849roku

- „Książeczka jubileuszowa” - w 1849 roku

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Jestem polską patriotką

Ostatnie notki

Ostatnie komentarze

  • @ALMANZOR Tak wyszło, gdyż tamtemu ustrojowi nie zależało na prawdzie historycznej, a wręcz...
  • @NUDNA-TEORIA Dziękuję za to ciekawe zestawienie. To prawda. Polacy niewiele wiedzą o...
  • @SZAMANKA Serdecznie witam. Cieszę się z każdego gościa, który do mnie przybywa. Miło mi,...

Tematy w dziale Kultura