Czy Polsce grozi wojna? Cz. II

Cz. II

Zainteresowanie Europą Środkową przez Chińską Republikę Ludową (CRL) może być de facto poważnym problemem dla Polski.  Zabiegi obecnego rządu prawdopodobnie nie dostrzegają tych zagrożeń. Chiny zainteresowane są głównie technologią gazu łupkowego, bo jest to kluczowy element osłabiający pozycję Rosji (FR), (o czym wspominałem w cz. I).To wszystko może być bardzo problematyczne dla naszego kraju i nie jest do końca jednoznaczne. Nie wiadomo, czy odsunąć Chiny od Europy Środkowej, narażając się tym samym na brak inwestycji. Bezpieczeństwa państwa i tak tym sposobem nie zapewnimy, ponieważ Rosja wykorzysta moment, aby do tematu ponownie nie wracać. Z drugiej strony Amerykanie nie kwapią się specjalnie, aby Polskę wziąć całkowicie pod swoje skrzydła (robią to stopniowo i niemrawie, nie narażając się Rosji), co w rezultacie daje kolejne pole do popisu dla FR. W konsekwencji każde rozwiązanie jest niewystarczające.

Oprócz sytuacji geopolitycznej Chin i Rosji, pojawia się jeszcze kolejny bardzo poważny problem w Europie Środkowej, a mianowicie odnowienie strategicznej osi Berlin-Moskwa.

źródło AON Warszawa

Objawia się to tym, że Niemcy będąc w UE prowadzą odrębną politykę nie dbając o dobro całości Wspólnoty, a jedynie o swój interes. Przykładem będzie Nord Stream (Gazociąg Północny), omijający Polskę.  Niektórzy powiedzą i co z tego, przecież mamy osobny rurociąg i nic nam nie zagraża. Tyle, że oczywiście mamy rurociąg (z Rosji), która sprzedaje nam najdroższy gaz w Europie, nie wspominając już o ropie, ale przestaliśmy zwyczajnie być krajem tranzytowym. Co wcześniej było jeszcze jakimś (gorszym, bo gorszym, ale zawsze jakimś) rozwiązaniem. Przynajmniej na wypadek wojny, zakręcenie kurka z ropą czy gazem nie było już takie oczywiste jak teraz. Obecnie Rosja zakręca swój rurociąg nie narażając Europy zachodniej (w tym Niemiec) na zamrożenie dostaw surowców, a Polska staje przed faktem dokonanym – bez alternatywnego źródła dostaw surowców. Nie muszę chyba tłumaczyć, co to znaczy dla gospodarki. Wystarczy tak naprawdę lekki zgrzyt polityczny i możemy być automatycznie szantażowani, – co zresztą nie raz było stosowane przez Kreml. Dodając do tego plany Rurociągu Południowego omijającego Polskę, który również ma zasilać Europę zachodnią – jesteśmy w wielkiej kropce. Obecny rząd nie walczył o zablokowanie strategicznych inwestycji tuż przy swojej granicy i to zemści się niebawem w postaci konfliktu zbrojnego. W mojej ocenie są to cały czas zabiegi, które mają na celu przygotowanie przedpola dla interwencji zbrojnej.

Wracając jeszcze do polityki braci Kaczyńskich, a w szczególności śp. Prezydenta RP należy podkreślić, że podczas rządów Prawa i Sprawiedliwości oraz jego prezydentury został wdrożony plan, który miał na celu ośmieszenie, wyszydzenie, poniżenie i eliminację z życia politycznego w Polsce polityków (i nie tylko), którzy wzmacniają pozycję niepodległej Polski. Konsekwencją planu Kremla była katastrofa Tu-154M. Dzisiejsze niejasności z prowadzeniem śledztwa w sprawie tej katastrofy i publikacje raportów zarówno Anodiny jak i Millera, są podyktowane niewidzialną ręką Kremla. Z tym, że sama katastrofa budzi tak wiele niejasności, że nawet najwięksi sceptycy „zamachu” nie wierzą w to, co mówią i w to, co jest oficjalnie głoszone. Prawdopodobnie jest tak, że nawet obecnie rządzący spostrzegli się, że Rosja ma inne intencje wobec Polski niż dotychczas sądzono. Problem polega na tym, że nikt nie wie bądź nie chce wiedzieć jak z tego problemu wyjść.

W mojej ocenie katastrofa Tu – 154 M, to nie koniec planu Kremla w tym miejscu chciałbym to podkreślić. Kolejną częścią tego planu może być…

Ciąg dalszy nastąpi…

Autor: mgr inż. Krzysztof Szymon Szymański