Rekontra to dziwny człowiek. Jego blog nie istniałby beze mnie, bo co i rusz pojawia się tam moje nazwisko, zawsze w negatywnym świetle, choćby post nie miał ze mną nic wspólnego. Od czasu do czasu Rekontra wyrusza na krucjaty przeciwko mnie.
Raz mnie nawet sprowokował, gdy wsparł Pogromcę Smoków w twierdzeniu, jakoby podczas senackich przesłuchań kandydatów do Kolegium IPN Bogdan Borusewicz zaatakował Andrzeja Gwiazdę, choć było jakby odwrotnie. Na mój post o Pogromcy odpowiedział długą wiązanką cytatów, która miała dowodzić, że kłamię. Zdobyłem się na krótką odpowiedź, po czym machnąłem ręką - szkoda wysiłku.
Dziś Rekontra popełnił kolejny pseudonaukowy wpis, rojący się od cytatów, a mający dowieść, że miłuję czerwonych. Kiedyś już pisałem (powstało wtedy nawet chwilowe żółte motto), że autorom takich pomyj nie mogę pozwolić na bezkarność. Ale też nie jestem Rekontrą, moje życie nie składa się z walki z nim - robię coś jeszcze. Cóż, tym razem zareaguję, bo sądzę, że mój szanowny przeciwnik przegiął.
Przydługi wstęp Rekontry pomijam, bo jest żałosny. Wspomnę tylko, że pamiętam PRL dobrze, także - z autopsji - jej więzienia, a jak to się ma do tezy Rekontry, nie wiem.
Do rzeczy - oto dowody mojej lewicowości wg Rekontry:
Przejrzałem wpisy Leskiego z ostatnich kilku dni - chciałem zobaczyć, czy daje się odczuć powiew wiatru nadchodzących zmian na jego blogu.
W dalszej treści Rekontra cytuje tylko trzy posty. Spośród trzydziestu, które napisałem w analizowanym przez niego okresie. Rozumiem, że ma to być próba reprezentatywna. Co więcej, wszystkie mają przyczynkarski charakter: pierwszy traktuje o mojej nudzie na chodniku na ul. Rozbrat, drugi to opowiastka o nasiadówce SLD, ewidentnie bez pretensji do bycia analizą merytoryczną, trzeci zaś to post z cyklu Sejmowi Dziwacy, który z samej definicji nie wyraża żadnych moich poglądów, lecz przedstawia dziwaka - Wacława Martyniuka.
Przypomnę jeszcze, po raz setny, że to jest blog. Piszę tu zwykle o tym, co widzę. Mój zakład rzucił mnie w poniedziałek do SLD. Widocznie lewicowa jest TVP3. Post zaś o Martyniuku skrobnąłem, bo zamierzałem od dawna (lista jest spora), w czwartek udało mi się zaś pstryknąć zdjęcie z wyjątkowo ohydnym krawatem.
To jednak nieistotne. Każdy może ocenić, czy wybór tych 10% postów jest uczciwy. Według mnie tylko za tę manipulację Rekontra powinien dostać w pysk.
Dalej cytuje Rekontra akapit z pierwszego postu o rowerze Janusza Onyszkiewicza i starym mercedesie Jana Lityńskiego. Ciekaw jestem, jak będzie dowodził, że to przejaw moich skłonności politycznych.
Następny przytoczony przez Rekontrę "cytat" pochodzi z postu drugiego:
Na konferencji mówił Aleksander Kwaśniewski (…) Wszystko razem czynem dowiodło prawdziwości tezy tego ostatniego, że LiD to koalicja zgody.
W rzeczywistości fragment brzmi tak:
Na konferencji mówił Aleksander Kwaśniewski. Dwa zdania wtrącił Wojciech Olejniczak. Marek Borowski raz zawtórował im 5-sekundowym bonmotem. Jan Lityński odezwał się dopiero, gdy zapytałem, czemu milczy. Ten z Unii Pracy cały czas chował się za Kwaśniewskim. Wszystko razem czynem dowiodło prawdziwości tezy tego ostatniego, że LiD to koalicja zgody.
Czy mam wyjaśniać, że to ironia? Czy świadczą o tym jasno fragmenty pominięte przez Rekontrę? Oraz kursywa użyta do słów koalicja zgody (co Rekontra też pomija, zafalszowując cytat)? Oby Rekontra był tak głupi, że muszę mu to wyjaśnić. Bo jeśli nie jest tak głupi, to znaczy, że manipuluje tekstem świadomie i jest świnią.
Fragmenty poświęcone postowi trzeciemu pomijam, bo tu nic strasznego nie ma. Na razie się zastanawiam, czy wsadzić sobie Rekontrę głęboko w d, czy zobaczyć, jak poradzi sobie w sądzie. Ponieważ chłopcem do bicia nie jestem i nie będę.
Komentarze
Pokaż komentarze (68)