Znów spotkałem dziś w Sejmie twarz UPR. Wiem, wiem, Janusz Korwin-Mikke to ani szef, ani lider, ale zapytajcie przeciętnego Polaka - jeśli coś o UPR słyszał, to z kim tę nazwę skojarzy? To zasługa JKM, choć jutro na konferencji w Sejmie, obok Marka Jurka i Romana Giertycha, wystąpić ma pan Popiela. Niedługo pewnie nauczę się nawet, jak ma na imię. Ale to JKM będę chyba w Sejmie spotykał teraz często.
Dziś wyjaśniał mi arytmetyczne podstawy decyzji o wspólnem stracie trzech *PR. Otóż powiada, że elektorat UPR szacuje na 9% wyborców. - Ale z tego 6% nie głosuje na nas, bo boi się zmarnować głos. Zostaje 3%. Z tego może 1% ubędzie, bo się nie pogodzi z tym sojuszem. Za to odzyskamy tamte 6%, no i dojdzie trochę głosów LPR i pana Jurka. Reakcje w necie były najpierw negatywne, ale teraz internauci zaczynają rozumieć i popierać tę decyzję.
Proste. W języku brydżysty to coś jak podwójny impas do ręki, choć z licytacji wynika, że król i walet są po lewej, a nie po prawej. A może nikt ich nie ma?
Platforma nie liczy na impas. Liczy na siebie. Problem z bilboardami, które co najmniej otarły sie o naruszenie prawa, obraca w sukces: robi happening pod Rotundą pod hasłem PO podpisuje swoje bilboardy. Może być zabawnie, zwłaszcza gdy przyjdzie młodzieżówka PiSu, a coś mi mówi, że przyjdzie. Ja nie idę, wolę gnić w Sejmie.
Komentarze
Pokaż komentarze (120)