Jestem nikim czyli googlokracja

W pierwszej chwili zrobiło mi się trochę przykro. Komentarz taxera pod jednym z moich ubiegłotygodniowych postów zdawał się brzmieć dość agresywnie:

Nie znam tego faceta. Jeżeli nawet wyszukiwarka internetowa nie wyrzuca niczego poza blogiem to pytam: kto to jest? dlaczego go nie znam? dlaczego taki nikt prowadzi wieczór wyborczy? nawet publiczna trójka ma wielu lepszych dziennikarzy. komisarz polityczny?????

Nie czuję się nikim, robiłem w życiu różne rzeczy, także w TV nie jestem nowicjuszem. Szacuję, że od 1990 do 2001 poprowadziłem około stu programów publicystycznych na antenie ogólnopolskiej i jakieś 400 w regionalnym WOT. Ale... co z tego? Taxer nie ma obowiązku o tym wiedzieć, może był wówczas widzem innych pasm w TV, a może mnie nie zauważył. W programie, w którym spodziewał się zobaczyć gwiazdy, zobaczył mnie, wrzucił w google i znalazł niewiele lub nic.

Lata mojej aktywności na rynku medialnym przypadły na czasy, gdy Internet w Polsce raczkował. Gdy nadeszły czasy, że wszystko zaczęło trafiać do netu, ja właśnie zniknąłem ze sceny, chowając się w przytulnym zaułku, jakim była Sekcja Polska BBC.

Nie mam więc za co złościć się na taxera, bo sam w podobnych sytuacjach robię to samo: nieznane mi nazwisko wrzucam w google i jesli nie mam czasu na dalsze badania, wynik traktuję niemal jak wyrocznię. Takie czasy - googlokracja. A może czas się wypozycjonować? ;)

Taxerowi nie mogę więc dać odporu - dam go zatem PiSmakerowi, który tuż pod komentarzem taxera napisał:

Krzysztof Leski jest ok tylko niech się douczy... co to są pukty procentrowe i jak się opowiada o wynikach i różnicach niędzy nimi, bo tego się w tv słuchać nie dało!!!

Otóż zapewniam, że wiem, czym różnią się procenty od punktów procentowych. W arytmetyce naprawdę trudno mnie zagiąć. Drogi PiSmakerze, podaj proszę największą liczbę, jaką można zapisać za pomocą czterech dwójek :)