W poprzednim tekście zamieściłem odpowiedzi na kilka pytań, jakie padły w komentarzach, jeden z najbliższych poświęcę na kolejne. W niniejszym jednak pora na powrót do rozpoczętego tematu „Jak podwyższyć emeryturę”. Warto przypomnieć co już na ten temat zostało powiedziane: sprawdzamy, czy nie mieliśmy zarobków, których nie dołączyliśmy starając się o emeryturę, możemy też dorobić do emerytury, a także oprócz dorabiania – przeliczyć świadczenie, czy aby na pewno po pewnym czasie nie przysługuje nam wyższe. Nadmieńmy też, że gdy na emeryturę przeszło się w powszechnym wieku: dla kobiety 60 lat, mężczyzny – 65 lat, dorabia się, ile się chce, jeżeli rozwiązany został stosunek pracy z pracodawcami, na rzecz których wykonywane było zatrudnienie przed dniem nabycia prawa do emerytury.
Jeśli natomiast jest się tzw. wcześniejszym emerytem, obowiązują ograniczenia. Aktualnie (od 1 czerwca do 31 sierpnia) bez żadnych konsekwencji można dorobić miesięcznie do 2088,80 zł brutto (70 proc. przeciętnego wynagrodzenia). ZUS zawiesi wypłatę świadczenia, jeśli zarobki przekroczą 3879,20 zł brutto (130 proc. przeciętnego wynagrodzenia). Emeryturabędzie zmniejszona, jeśli dodatkowe przychody znajdą się w przedziale od 2088,00 zł do 3879,20 zł miesięcznie (od 70 do 130 proc. przeciętnego wynagrodzenia). Nie ma natomiast znaczenia wysokość emerytury. W jaki jeszcze sposób można podwyższyć świadczenie? Jeśli dotarliśmy do zarobków, które nie zostały przedłożone ubiegając się o emeryturę, należy przynieść do ZUS zaświadczenie – a pracownicy Zakładu sprawdzą, czy przyjęcie zarobków z tego zaświadczenia do podstawy wymiaru będzie korzystne. A może pracodawca wypłacił jakieś zaległe wynagrodzenie, za które opłacono składki na ubezpieczenia społeczne, a które pochodzi z okresu, z którego obliczono podstawę wymiaru emerytury?
Jeżeli natomiast w chwili ubiegania się o emeryturę było się uprawnionym do renty z tytułu niezdolności do pracy lub do świadczenia przedemerytalnego, ale tego przyznanego jeszcze przez urząd pracy – do obliczenia podstawy wymiaru można było wskazać zarobki uzyskane w 10 kolejnych latach z 20 lat sprzed roku zgłoszenia wniosku o emeryturę albo z dowolnych 20 lat, w których było się ubezpieczonym (te same co do renty lub świadczenia albo nowe) lub podstawę wymiaru renty albo świadczenia. Warto sprawdzić, czy ma się tę podstawę ustaloną w najkorzystniejszy sposób. Warto to zrobić szczególnie wówczas, gdy ma się zaświadczenia o zarobkach, a do emerytury przyjęto podstawę wymiaru wcześniejszego świadczenia.
Opłacalna może się okazać zamiana emerytury wcześniejszej na emeryturę przyznaną po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Może jej dokonać każdy, kto jest na wcześniejszej emeryturze i osiągnął już wiek emerytalny (60 lat kobieta i 65 lat mężczyzna). Najważniejszy warunek, to podleganie ubezpieczeniu co najmniej przez 30 miesięcy po przejściu na wcześniejszą emeryturę (liczy się każde zajęcie, z tytułu którego odprowadzane były składki na ubezpieczenie społeczne lub emerytalno-rentowe). Dla podjęcia wypłaty nowej emerytury konieczne jest natomiast – niezależnie od wieku osoby – rozwiązanie stosunku pracy z pracodawcą, u którego osoba ta była zatrudniona przed nabyciem prawa do drugiej emerytury. Jeżeli nie zostanie rozwiązany stosunek pracy, ZUS będzie płacił emeryturę przyznaną wcześniej. Zysk z obliczenia nowej emerytury wynika z ustalenia części socjalnej emerytury wynoszącej 24 proc. od kwoty bazowej obowiązującej w dacie przyznania nowej emerytury. Pozostałą część emerytury uzależnioną od podstawy wymiaru i przebytych okresów ustala się od dotychczasowej kwoty bazowej, a następnie waloryzuje. Gdyby jednak okazało się, że ustalona nowa emerytura jest niższa od poprzedniej, dostanie się świadczenie dotychczasowe.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)