Zamiast analiz zwyczajne życzenia

Nie ma co analizować. Rok stary był taki jaki był. Znowu zdane egzaminy, znowu wszyscy byliśmy gospodarzami, którzy budowali drogi, nie robiąc polityki przy okazji. Drogi i stadiony pozostały, polityczna „niepolityka” zresztą też. Nic nie zapowiada, by w nowym roku coś się zmieniło. To znaczy na lepsze, bo gorzej może być zawsze...

Dywagacji można snuć wiele. Od kształtu budżetu unijnego po likwidację kolejnych setek szkół, przedszkoli i innych, zbędnych z punktu widzenia rządzących naszym państwem, „nieopłacalnych” instytucji. Co rząd nam jeszcze wymyśli, to się okaże. Wszak mamy rząd fachowców, a zatem spodziewać można się wiele. Scena międzynarodowa również nie nastraja optymistycznie, podobnie jak gospodarka. Czarne wizje jakby przeważają, ale jednak chciałbym wierzyć, że promyki nadziei też istnieją.

Ważne, dużo bardziej ważniejsze jest zupełnie coś innego. Pozostańmy po prostu sobą. Niezależnie od tego, jakie recepty uważamy za słuszne, trzymajmy rękę na pulsie. Bądźmy tymi, którym chce się chcieć. Bądźmy tymi, którzy spierają się często, niekiedy różniąc się mądrze i pięknie, niekiedy zaś głupio i zawistnie. To jest bowiem kwintesencja demokracji, której blaski i cienie są różne, ale zasada pozostaje ta sama. Wypadkowa różnych dążeń i pragnień musi się gdzieś tam spotkać. Żeby jednak mogła się spotykać – choćby i tu, na salonowych stronach – muszą być ludzie, którzy będą robić coś więcej niż konsumować i spełniać obywatelski obowiązek raz na cztery lata. Obywatelem czy obywatelką jest się bowiem na co dzień.

I tego właśnie życzę tym wszystkim, którzy mnie czytają. I tym, którzy nie czytają. Także tym, dzięki którym ten salon istnieje. A także i tym, dzięki którym każdego dnia pojawiają się tematy do dyskusji. Do siego 2013!