Oświecenie Owsiaka

Jurek Owsiak wczoraj zdominował media, wydającoświadczenie dramatyczne. Po śmierci 2,5 letniej dziewczynki nadeszło na niego oświecenie. Zrozumiał nagle, że prowadzona przez niego Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy nie stanowi jedynej recepty na poprawę stanu zdrowia polskich dzieci. Lepiej późno niż wcale.

Nie chodzi tu zresztą o atakowanie osoby samego Owsiaka. Ma tych ataków wystarczająco przy okazji swoich imprez. Chodzi o coś o wiele ważniejszego niż samopoczucie tego czy innego polskiego celebryty. Stawką jest bowiem życie i zdrowie tysięcy polskich dzieci. Tych jeszcze nienarodzonych także.

Sytuacja bowiem jest coraz gorsza. Niedawne problemy Centrum Zdrowia Dziecka odbiły się jakimś większym medialnym echem, ale codzienne kłopoty leczących najmniejszych pacjentów oddziałów szpitalnych w mniejszych miejscowościach interesują jedynie lokalne media. Dopóki nie dojdzie do tragedii, bo wtedy reporterskie hieny dotrą do każdego o każdej porze. W służbie społeczeństwu, rzecz jasna. A że przy okazji i oglądalność skoczy…

Problem – tak niespodziewanie dostrzeżony przez Owsiaka – jest bowiem tak stary jak nasza służba zdrowia. Lata III RP, przynoszące pewne korzystne zmiany w wyglądzie szpitali i ich wyposażenia, nie świadczą jednak o znaczącej poprawie. Śmiem twierdzić nawet, że sytuacja się pogarsza. Dostęp do opieki jest coraz gorszy. Co pokazał smutny przypadek Dominiki. I co pokazują setki podobnych spraw, które niekiedy kończą się tragedią.

W sumie cieszy mnie wystąpienie szefa WOŚP. Jest dla mnie sygnałem, że coś się zaczyna zmieniać w sposobie jego myślenia. Od lat wielu publicystów, tak z lewej jak i z prawej,  podnosi bowiem kwestię tego, że żadna akcja społeczna nie zastąpi państwa w finansowaniu służby zdrowia i sprzętu dla niej. Ani WOŚP ani Caritas ani nikt inny nie jest w stanie sprostać potrzebom. Takie przedsięwzięcia mogą jedynie wspierać instytucje państwa. Tym bardziej, że już przecież zapłaciliśmy podatki, z których pieniądze idą na utrzymanie placówek i ich pracowników. Nikt jednak w rządzie, na czele z premierem i najgorszym ministrem zdrowia w historii III RP, nie zająknął się na ten temat. Trudne tematy można przecież pominąć milczeniem.

Byłoby dobrze, gdyby Jurek Owsiak użył swej popularności do rozpoczęcia debaty publicznej na ten temat. Jest osobą znaną, więc ma naprawdę spore szanse na przerwanie zmowy milczenia premiera i ministra Arłukowicza, a także mediów usłużnych władzy. Jakoś jednak jestem sceptyczny wobec ewentualnego sukcesu takiego przedsięwzięcia. I nie chodzi tu wcale o brak woli samego Owsiaka. Dla mediów dużo ważniejszy jest bowiem były prezydent, bredzący od rzeczy o sprawach, o których nie ma w ogóle pojęcia. I tak dyskutujemy o jakimś oszołomie, a karetki nadal nie docierają do dzieci. Spokój panuje w Warszawie.