b-Lech-blo-G.
Jestem, więc myślę. Myślę, by poznać. Poznaję, aby zrozumieć. Jestem.
9 obserwujących
418 notek
123k odsłony
164 odsłony

Sza

parafia.syrynia.pl
parafia.syrynia.pl
Wykop Skomentuj


Strona Internetowa Stowarzyszenia SOLIDARNI2010
data: 19 marca 2012     Redaktor: Barbara Chojnacka

                          Panu Lechowi Galickiemu serdecznie dziękujemy za piękne i refleksyjne wielkopostne strofy.
Lech Galicki

Sza


Czemu trzymasz mnie tak mocno dźwięku

Lecę ponad ziemią opleciony kluczem wiolinowym

A powoli  drży majestat mojej duszy

Czemu trzymasz mnie tak mocno siło wiatru

Azali ja jestem ty azali ja jestem ty

I słyszę ciebie

Dedury i demole podskakują na pięcioliniach

Rozedrganych jak szaleństwo

Płynę na grzbiecie fali niczym pływak wprawny

Kocham ciemne wody i głębie przeczyste

Załamują się grzbiety wzburzenia niewolniczo zgięte

Grzmoty biją to głośniej to ciszej a przenikliwie

Oto uderza piorun ostatni

Oto ja samotny

Oto ja struchlały

Oto ja markotny

I ja obolały

Nie jestem jeszcze gotowy

A już szukają dla mnie alei

Kopią dla mnie grób ziemisty

Ukryłem się

Za  goździkami jak krew  czerwonymi

I pachnącymi

Ukryłem się za wieńcem

I szarfami białymi

Skrzypki ciszy brzmią jak zaklęte świerszcze

Sza


Komentarz do poezji  Sza: neti - napisany dnia 19.03.2012:

cyt. * Lech - Jestem Panu winna zdumienie - Elegia na swoje odejście - przełamała moją obojętność na Pana teksty. Niesie. To niesie także mnie w niezbyt  - czystą obecność.

Wypowiedzi o * swojej śmierci* zostawił Rafał Wojaczek. Nigdy nie uwierzyłam, że był szalony - bo brutalność tamtych lat nie dała się wyrazić łagodnie. Gdzieś w oddali śpiewa F. Villon - o swojej śmierci, obwiesia. Gdzieś bliżej Beaudelaire - o rozkładzie i nicości ciała - więc powraca tym silniej do ziemskich miłości.

Jest jeszcze Leśmian - z estetyzującą mitologizacją śmierci - sięgającą w mistykę pustki.

I nie wiem czy miał Pan w reku antologię *Spoon river * - poezję nekropolii?

Tak więc podążam nowym tropem pieśni o sprawach ostatecznych - poprzez dynamikę obrazów i dzwięków - ku ciszy. I jeszcze przestrzeń, która * buduje* krzyż: góra ( lot) - poziom ( fala) - dół ( kopią grób - zejście, ukrycie).

Z - dumienie

                                                                                                              image




Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale