Nie milkną echa wczorajszego wyroku uniewinniającego Czesława Kiszczaka. Jak stwierdził w TVN24 Kazimierz Kutz „chciałbym uznać i nawet pochwalić ten wyrok, bo od strony prawnej jest czysty i może być wzorcem. Mimo nacisków sąd orzeka w ramach swoich przepisów. Może duch mógłby być inny, ale to chłodne orzekanie wydaje mi się być prawidłowe”.
Jakie naciski ma na myśli Kutz?
Kutz zauważył również, że „To co stało się było psychologiczną przyczyną, że generałowie, którzy wprowadzali stan wojenny się wycofali z tej drogi. Obydwaj generałowie widząc co się stało, wtedy cofnęli się - mówił reżyser. Kutz miłosiernie pochyla się także nad rodzinami zabitych górnikach, wykazując się ludzką wrażliwością: „Biedne rodziny zabitych górników rodziny będą do końca nieszczęśliwe -stwierdził także Kutz. Ale - jak mówi – „Kiszczak ma swoje sumienie i wie za co odpowiada. - Co więcej, te lata, które chodził po sądach już są karą”. Proszę co wywód. Chodził już (17 lat) po sądach i jest to dla niego wystarczającą karą, po co go zatem sądzić? „Ach tam, wy parszywi dziennikarscy, odpierdolcie się od generała!”, trzeba bowiem szanować wyroki Najjaśniejszej Rzeczpospolitej! Mógłby zatem powtórzyć za Michnikiem także i Kutz.
Kutz z pewnością mógłby zostać obrońcą gen. Czesława Kiszczaka.
Warto zatem by Kutz się przebudził (jeśli to możliwe) i uzmysłowił sobie, że w 2009 roku Sąd Apelacyjny zaznaczył że Kiszczak jako minister spraw wewnętrznych powinien przewidzieć możliwe scenariusze, w tym możliwość użycia siły.„Kiszczak był jednym z autorów stanu wojennego i należał do osób najlepiej poinformowanych o sytuacji politycznej, a także sytuacji strajkowej”.W ocenie sądu, Kiszczak musiał zdawać sobie sprawę, "że przepisy dekretu o stanie wojennym w sposób dalece nie wystarczający regulowały zasady użycia oddziałów zwartych i możliwość użycia przez nie środków przymusu i broni palnej". W ocenie Sądu Apelacyjnego z 2009 roku "nasuwa się przekonanie, że z pełną premedytacją i z pełnym przekonaniem zdaje się ta delegacja nie została wykonana"- orzekł SA. "Bo ówczesna władza używała broni wobec robotników, ale nie chciano tego robić w majestacie prawa". SA ocenił, że Kiszczak musiał wiedzieć, że może dojść do "niekontrolowanego użycia broni, w tym do oddawania strzałów z broni palnej w czasie akcji odblokowywania zakładów pracy". Konsekwencją braku wydania rozporządzenia było "ręczne sterowanie podczas akcji pacyfikacyjnej w kopalniach". Sąd zwrócił też uwagę, że po tragediach w kopalniach winni nie zostali ukarani (przez ówczesne władze), a osoby biorące udział w pacyfikacjach "za wiedzą i zgodą Kiszczaka zostały odznaczone".”Oskarżony Kiszczak osobiście wręczał im te odznaczenia" - stwierdził wówczas Sąd Apelacyjny.
Kutz mówi, że proces był wzorowy, idealny jest zatem wyrazem siły polskiego prawa, wymiaru sprawiedliwości oraz państwa demokratycznego. Tego samego państwa, które na początku lat 90-tych niszczyło SB-ką dokumentacją. Kutz powinien wiedzieć, że na początku lat 90—tych, gdy rozpoczynała pracę tzw. Komisja Rokity badające morderstwa i nie wyjaśnione zbrodnie PRL- to właśnie nikt inny aCzesław Kiszczak, ówczesny szef MSW, polecił zwiększenie intensywności niszczenia dokumentów. – „Obawiano się, że ta komisja może zacząć doszukiwać się różnych dokumentów i myślę, że to była jedna z przyczyn przyspieszenia akcji ich niszczenia w MSW na dużą skalę” – stwierdził dla TVN24 Antoni Dudek. Trudno zatem się nie domyślić, że właśnie z braku jednoznacznych dowodów o winie sąd w orzekł niewinność generała Kiszczaka w sprawie o strzelanie do górników w kopalni Wujek. O tym zdaje się kompletnie nie pamiętać Kazimierz Kutz, ale cóż przecież Czesław Kiszczak jest człowiekiem honoru, schorowanym generałem, który jest ciągany przez niewdzięczną III RP po sądach...
*Kazimierz Kutz – wypowiedź dla FAKTY TVN, 16.02.2009 na pytanie o receptę na życie pełne energii, pomysłów i wierności własnym poglądom (?)
Komentarze
Pokaż komentarze (5)