14 obserwujących
101 notek
143k odsłony
  536   0

„Pan” to ten, kto ma władzę.

Według Nestora praojczyzną Słowian była Pannonia, naddunajska rzymska prowincja, to stamtąd prawdopodobnie Słowianie wyruszyli na podbój innych ziem. Zajmując centralne miejsce w Europie narażeni byli na ataki ze wschodu przez: Hunów, Awarów i Madziarów. Zmuszeni byli do częstych wędrówek, najdalsza jaką odbyli poprzez Germanie, Galię i Espanię była do pólnocnej Afryki, zdobywając Kartaginę założyli tam Królestwo Wandalów i Alanów, zostali pokonani w 533 r. przez bizantyjską armie cesarza Justyniana na czele której stał Belizariusz. Później jak napisał ruski kronikarz: „Od tych Słowian rozeszli się [oni] po ziemi i przezwali mianami swoimi, gdzie siedli na jakim miejscu. I tak przyszedłszy siedli nad rzeką zwaną Morawa i nazwali się Morawianami, a drudzy Czechami się nazwali, a ci, takoż Słowianie, Chorwatami białymi, Serbami i Chorątanami. Gdy bowiem Włosi [tj. Longobardowie] naszli na Słowian dunajskich i usadowiwszy się między nimi ciemiężyli ich, Słowianie owi przyszedłszy siedli nad Wisłą i przezwali się Lęchami, a od tych Lęchów przezwali się jedni Polanami, drudzy Lęchowie Łutyczami [Lucicy-Wieleci], inni Mazowszanami, inni Pomorzanami”. Otóż w najstarszych księgach piszą, że Panonia jest matką i kolebką wszystkich narodów słowiańskich. „Panem” bowiem według tłumaczenia greckiego nazywa się ktoś posiadający wszystko i podług tego w słowiańskim „panem” nazywa się wielmoża [...]. Otóż powiadają, że ci Panończycy, nazwani tak od Pana, wywodzą się [...] od Janusa, potomka Jafeta. Z tych więc Panończyków pochodzili trzej bracia, synowie Pana, władcy Panończyków, z których pierworodny miał na imię Lech, drugi Rus, trzeci Czech. I ci trzej wydawszy potomstwo z siebie i ze swego rodu, posiadali trzy królestwa: Lechitów, Rusinów i Czechów (zwano ich też Bohemi), posiadają je obecnie i na przyszłość posiadać będą, jak długo spodoba się Bożej woli [Kronika wielkopolska: 46–47]. Chociaż zatem nazwane zostały od pierwszego władcy i osadziciela Lecha kraj Lechią, a naród zaś Lechitami, przecie ponieważ w wielu miejscach płaszczyzny pól gotowe były do zasiewu, zwiększone wkrótce niezużytą pracowitością i przemyślnością oraczy przez karczowanie lasów, zamienionych na podobne płaszczyzny, przedstawiały widok naturalnych pól, Lechici, a zwłaszcza ci, którzy na polach mieszkali i przez innych krewnych swoich i powinowatych mieszkających po lasach i przez narody sąsiednie [...] zaczęli być zwani Polanami, tj. mieszkańcami pól, że zatraciwszy starą nazwę, tak naród jak i kraj zaczął być nazywany powszechnym wyrazem [...] Polska [Długosz: 136]. Wanda, co po łacinie znaczy „hamus” czyli węda. Piszą bowiem, że tak była piękna, i miłego wejrzenia, że uroczym swym wyglądem wszystkich patrzących na nią pociągała do miłowania [Kronika wielkopolska: 56]. Wanda zaś, otrzymawszy od Alemanów porękę wierności i hołd [...], ofiarowując siebie bogom za tak wielką chwałę i pomyślne wyniki, dobrowolnie skoczyła do Wisły [...]. Stąd rzeka Wisła od królowej Wandy otrzymała nazwę Wandal. Od tego Polacy i inne ludy słowiańskie graniczące z ich państwami zostali nazwani [już] nie Lechitami, lecz Wandalitami [Kronika wielkopolska: 57]. Widzimy wyraźnie, ze Słowiańskie nazwy plemienne w pierwszych wiekach n. e. najwidoczniej miały strukturę w pewnej części odmienną niż w w. VIII–XII; Wenetowie sa przodkami Wandalów czyli Lędzian o których pisał w XII w Nestor a biorąc pod uwagę te fakty językowe, niezwykle pożyteczne dla testowania prawdopodobieństwa tej hipotezy mogą oznaczać, że słowa określające pola w języku Drzewian, jezyku który nie uległ wspólczesnym naleciałościom: lęda, czyli nasz ziemia, okolica, to ziemia Słowian, nazywana przez Germanów Wendland czyli Lendland, stąd tez mieszkancy tych ziem to L(W)ędzianie, czyli dawni Weneci, później nazywani Wandalami, z których to jedno z plemion, dzisiejsi Polacy przezwali się Polanami.

Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale