Amok

Poczatkowo zamierzalem jedynie rozwinac swoj komentarz do znakomitego jak zawsze wpisu Kolegi Kokosinskiego o diabelka Rokity przypadku pt. “Czemuś biedny? Boś głupi!”   ( http://kokos.salon24.pl/386492.html ).

 

Autor celnie zauwaza, ze:

Wiadome media wsparły oczywiście Lufthansę, a gdyby to całe zdarzenie przytrafiło się Jarkowi Kaczyńskiemu to stanęłyby murem pewnie i za Luftwaffe.

 

Od siebie dodam, iz jesliby to cale zdarzenie przytrafilo sie Lechowi Kaczynskiemu, to telefoniczna sonda Gazety Wyborczej pokazalaby, ze 99% respondentow zada impeachmentu < zwanego dawniej usunieciem z urzedu > prezydenta.

( Przy okazji: czy nie powinno sie mowic „rzetelny jak sonda telefoniczna Wyborczej”? )

 

Ale wkrotce okazalo sie, iz to nie tylko wiadome media. Wiele osob dostalo jakby AMOKU. Co poniektorzy pozakladali nawet na te okolicznosc nowe blogi, by ponatrzasac sie z nieprzyjemnej przygody panstwa Rokitow.

Poniekad jest to zrozumiale. Napisac cos pozytywnego z sensem na jakis powazny temat nie jest latwo, zwlaszcza ze procz pogladow trzeba miec jeszcze wiedze. A tak, jak wszyscy smieja sie po pachy, to i nam latwo dorzucic jeszcze jedno zgnile jajeczko na politykow, ktorzy osmielili sie zdradzic PO ( ze nie wspomnimy o do dzis bodaj utajnionym raporcie mlodego wowczas jeszcze prawnika, o zbrodniach ludzi honoru z MSW, za ktore powinni siedziec w pierdlu na mocy wlasnego, jeszcze PRL-owskiego prawa ).

Dlatego pisarze i pisarczykowie rzucili sie do pior i klawiatur, jak im rozum tudziez jego brak podpowiadal.

Dla przykladu Chevalier obsmial w typowej dla siebie wytwornej, kunsztownej i pozbawionej wiekszej tresci formie-wydmuszce (l'art pour l'art / ars pro arte ), Jasio Osiecki na wlasciwym sobie poziomie, zas pomniejsi frustraci po PRL-u bredzili cos o bialych skarpetach i mokasynach z kutasikami.

Wlasnie ten ostani przypadek uswiadomil mi, iz zrodlem amoku nie jest wcale Schadenfreude z przypadku nielubianegio polityka, ale przynaleznosc do narodu peerelowskiego.

 

Fakt, ze Niemcy potrafia zachowac sie po chamsku, zwlaszcza w stosunku do Polakow, nie ulega chyba watpliwosci. Nie jest tak zawsze, bo na przyklad po Grunwaldzie i Koronowie, czy po holdzie pruskim potrafili byc wobec naszych przodkow bardzo uprzejmi.

Osobiscie nigdy zadnej nieuprzejmosci od nich nie zaznalem, ale bo tez bedac w Niemczech dostosowuje sie do ograniczonej wyobrazni mieszkancow. Ponadto mam ich gleboko w powazaniu i byc moze podswiadomie wysylam taki sygnal, a oni z kolei podswiadomie ten sygnal odbieraja … i mnie szanuja.

Tak jak Niemcy zamieszkiwane sa przez narod niemiecki ( Wolfram von Eschenbach, Goethe, Schiller, Wagner ) oraz przez narod pruski ( dawny enerdowek kultywowal wrecz tradycje pruskie, zwlaszcza z czasow wojen napoleonskich jako “narodowo-wyzwolencze” ), tak w Polsce przemieszany z niedobitkami narodu polskiego jest narod peerelowski.

Ten ostatni pozbawiony korzeni historycznych, wlasnych wzorcow odniesienia i poczucia wartosci, nie potrafi ocenic niczego jak tylko przez porownanie z sasiadami. Tyle ze jest to porownywanie mechaniczne ( bo bez odniesienia do jakies autonomicznej skali wartosci ), zawsze na niekorzysc dla Polski.

To owi peerelowianie wypisuja w komentarzach “wstyd mi ze jestem Polakiem”, “caly swiat sie z nas smieje” itp. Ostatnio wprawdzie jakby przycichli, ale przyjada wybory i znow zabrzmia donosnie od “El Pais” po “Moskiewskiego Komsomolca”.

 

Napisal ktos o Rokitach: “Wielcy mi panstwo! Mysla ze im wszystko wolno”.

Wlasnie. Autor komentarza jezdzi pewnie do Reichu na Arbeit ( ktora jak wiadomo wyzwala ) i traktowany jest tam przez Uebermenschow jak pies, czyli morda w kubel, zeby czasem cos nie wymsknelo sie przy ludziach po polsku. Slusznie zatem wnioskuje nasz peerelowianin: jak wszyscy morda w kubel to wszyscy, czym taki Rokita lepszy, ze moze spokojnie przy Niemcach po polsku rozmawiac?

 

Inny z kolei zaczal cos bredzic, ze niby Rokita to “biale skarpety i mokasyny rulez”

( domyslam sie, iz francuskie “rulez” oznacza w slangu “rzadzi i wymiata” ). Nie wiem, czy jakiekolwiek prawodawstwo rozroznia podmioty prawa wg koloru ich skarpet, ale jesli dla kogos jest to przyczyna, dla ktorej “wstydzi sie byc Polakiem”, to najprawdopodobniej jego horyzont umyslowy nie siega dalej, niz do najblizszego sklepiku “Aldi” tudziez “Lidl”.

Z historii wiemy, iz narodowy stroj naszych przodkow, bedacy ich duma, roznil sie diametralnie od kusego niemieckiego, ktory nadawal sie co najwyzej, zeby wen ubrac diabla na jaselka ( skad zreszta pochodzi jego przezwisko „kusy” ). No ale wowczas bylismy narodem, a nie popluczynami po PRL-u.

 

A na zakonczenie, dla platajacych sie po Salonie Niemcow i folksdojczow ( tym ostatnim to naprawde wspolczuje, bo domyslam sie, ze dwoja sie i troja, a i tak nie maja pewnosci, czy kiedykolwiek zostana uznani za stuprocentowych swojakow ):

Pan posel Rokita ozeniony jest z Niemka. Jest to z jego strony akt heroizmu, bo jego dzieci beda od malenkosci narazone na nadmierny kontakt z tym jezykiem, co jak wiadomo prowadzi nieuchronnie do atrofii poczucia humoru.

Pan Steffen Moeller jest wyjatkiem, ale tylko dlatego, ze sie troche spolszczyl i dzieki temu udalo mu sie wyjsc z kamiennego kregu dowcipow typu „Morgenstunde hat Gold im Munde und Blei im Arsche”.