5 obserwujących
226 notek
37k odsłon
  90   0

Rewolucja gospodarcza (3)

Dopiero ekonomiczne określenie skali zagrożeń cyfrowych rewolucji dla ładu społecznego przekona rządzących do rozpoczęcia zmian paradygmatów ustroju życia publicznego.

Gospodarka na sterydach 

Dwadzieścia lat temu zostałem zaproszony do refleksji o znaczeniu edukacji dla rozwoju w gospodarce opartej na wiedzy. Rozważając znaczenie dziedzictwa wartości dla innowacji gospodarczych, szukaliśmy źródeł dynamiki solidarnego rozwoju wiedzy w kulturze pamięci.

Dziś widzę, że szukając metod samokształcenia w solidarności międzypokoleniowej nie doceniliśmy znaczenia dynamiki maszynowego rozwoju wiedzy . Procesu już tak zmieniającego relacje gospodarcze i społeczne, że dla przeciwdziałania ich negatywnym skutkom konieczna staje się gruntowna reforma systemu edukacji.

Przełomową innowacją technologiczną dynamizującą proces zmian jest wprowadzenie uczenia głębokiego do doskonalenia algorytmów sztucznej inteligencji . Eksperci cyfrowej gospodarki diagnozują, że w trwającym od 75 lat procesie rozwoju cyfrowego przetwarzania informacji, dopiero wprowadzenie tej metody rozpoczęło proces zasadniczych zmian relacji gospodarczych.

Pierwszym fundamentalnym ekonomicznie skutkiem trwających zmian będzie zastąpienie zasady samoregulacji rywalizacji gospodarczej (publicystycznie: niewidzialna ręka rynku) zasadą centralizacji zarządzania gospodarczego (publicystycznie: zwycięzca bierze wszystko). Co bez państwowej interwencji prowadzić będzie do synergii negatywnych skutków narastającego rozwarstwienia majątkowego i masowego bezrobocia (publicystycznie: praca ludzi biednych jest coraz mniej potrzebna ludziom bogatym).

Tak poważne zagrożenia dla wolności opartej od wieków na rozproszeniu własności i równości w dostępie do zasobów gospodarczych, wymaga pogłębionej refleksji i prognozy edukacyjnej. W tym poszukiwania sposobów na cyfrową humanizację gospodarowania, pod czym rozumiem wykorzystywanie cyfrowych wynalazków do ułatwiania człowiekowi godnego bycia z drugim człowiekiem. 

Drugi ekonomiczny skutek dynamiki cyfrowych zmian zależy zatem od naszych politycznych przesądzeń ukierunkowania narodowej strategii rozwoju. Jeżeli, zgodnie z postulatami przedstawionymi w moich wcześniejszych tekstach i wystąpieniach, nastąpi rozpoczęcie procesu cyfrowej humanizacji gospodarowania poprzez wprowadzenie paradygmatu samokształcenia w rodzinie do fundamentów systemu edukacji, będziemy mogli oczekiwać pozytywnego dla wolności powiązania Czwartej i Piątej rewolucji technologicznej w jeden proces Rewolucji gospodarczej. 


Stulecie ewolucji wiedzy

Objęcie łączną perspektywą trwającej Czwartej rewolucji technologicznej i spodziewanej Piątej rewolucji technologicznej jako dwóch faz Rewolucji gospodarczej, ukazuje całe stulecie cyfrowej modernizacji gospodarowania jako okres stulecia ewolucji wiedzy. Na rysunku 1 przedstawiam zmiany rozkład trzech różnych rodzajów rozwoju wiedzy przy założeniu uznania solidarnego rozwoju wiedzy za paradygmat polityk społecznych .

image
Rys. 1. Dwie fazy rewolucji gospodarczej w stuleciu ewolucji wiedzy. Przewidywane zmiany udziału każdego z trzech sposobów uczenia w łącznym poziomie rozwoju wiedzy. Opracowanie własne Andrzej Madej. 

Oczekiwane ukierunkowanie procesu cyfrowej modernizacji na humanizację gospodarowania, pozwala na przedstawienie na rysunku 1 nie tylko trwającego obecnie kluczowego momentu technologicznej Rewolucji sztucznej inteligencji. Na rysunku przedstawiam również spodziewany za kilkanaście lat moment technologicznej Rewolucji solidarności pracy, która powinna owocować nowymi obyczajami , instytucjami i politykami społecznymi. 

Należy się przy tym spodziewać, że oczekiwana integracja uczenia się przez całe życie zgodnie z potrzebami udomawiania pracy i paradygmatem samokształcenia w rodzinie prowadzić będzie do integracji edukacji szkolnej i domowej. A zatem następować będzie integracja tych dwóch form rozwoju wiedzy. 

Oczekiwany proces cyfryzacji w tym oba te momenty, zmienią dynamikę rozkładu trzech form rozwoju wiedzy szkolnej, solidarnej i maszynowej w zwiększającej się sumie wiedzy potrzebnej do gospodarowania. Oczekiwane dla roku 2050 zrównoważanie udziału rozwoju wiedzy solidarnej i maszynowej (po 40 %) z relatywnie malejącym udziałem znaczenia wiedzy pozyskiwanej w szkole (20%) ale i z rosnącym udziałem edukacji zintegrowanej, jest oczywiście zaledwie moim publicystycznym życzeniem a nie ekonomiczną prognozą.

Dla sformułowania wiarygodnej prognozy trzeba by było zacząć od rozpatrzenia kulturowych potencjałów i politycznych możliwości wprowadzenia samokształcenia w rodzinie do fundamentów zintegrowanego systemu edukacji w znaczących europejskich krajach. W tym rozważyć metodami pedagogiki porównawczej, na ile realnym jest wykorzystanie właściwych dla polskiej tradycji wartości samokształcenia w rodzinach do kierunkowania przemian kulturowych w Europie narodów bez granic. 
Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale