Internetowa przyjaźń

 

Internetowa przyjaźń

jak

efemeryda przemija bez śladu

przemyka w cieniach myśli odbitych

i już nie wraca na netu padół

zostaje w chmurach sercem wyrytych. 

 

choć echo niesie ją w dawne strony -

powrót wspomnienia jest tropem smętka

rozczarowana z dawnej ikony

bez cienia żalu ginie jak jętka

 

bo gdy w oazie życie zamiera 

piasek się staje klepsydry światem

w dal sypie piaskiem wydmą spoziera

grą w zamek z piasku  i nic poza tym... 

 

choć wspólne burze więzi tworzyły

związały przyjaźń efektem spacji

tak miałkim  blichtrem iluzje były

że równe dzisiaj imaginacji